همه چیز در باره قهوه این نوشیدنی پر طرفدار جهانی

با کافه صدف همراه باشید

_MG_0180.jpg

costa1.jpg


how-to-make-coffe-art-10.JPG

coffee shop and coffee man and coffee work

38-photo.jpg

barista coffee man-coffee shop-cafe sadaf iran

academy1.jpg

cafe sadaf iran

how-to-make-coffe-art-1.JPG

آموزش کافی شاپ فوق تخصصی در آموزشگاه ایران شف با مدرک بین المللی از آکادمی کانادا

kylu.bmp


هرنوشیدنی سیاه در کافی شاپهای جهان قهوه نیست!

sleutelhanger.jpg

قهوه و کافی شاپ

rh.bmp

کاربران محترم استفاده از این مطالب فقط با ذکر منبع مجاز است

قــهوه يكي از نوشيدنيهاي پر طرفدار دنيا است. ماده موثر اين نوشيدني چيزي جز كافئين نميباشد. يك فنـجان قهوه تقريبا داراي 100 ميلي گرم كافئين ميباشد. در مقايسه با نــوشابه كوكاكولا كه داراي 50 ميلي گرم كافئين است. دو گــونه از گياه قهوه كه عمده ترين گونه هاي قهوه ميباشند به قرار زير است:

1- ARABICA (عربيكا): طـعـم مـلايم و معطري دارد- 70 درصـد قــهوه مصرفي دنيا را تشكيل مي دهد- در اتـيـوپـي كاشته ميشود.

2- ROBUSTA (روبوستا): تلخ مزه مي باشد. 30 درصـد قـهوه مـصـرفـي دنيا را تشكيل مي دهد- در جنوب شرقي آســيا و برزيل كشت ميگردد- دانه هاي قهوه گردتر و ريز تر از گونه عربيكا ميباشد- كافئين آن 50 درصد بيشتر از گونه عربيكا است.

عمده ترين توليد كـنـنـده هـاي قـهوه كشورهاي برزيل، كلمبيا، اندونزي، ويتنام، مكزيك، هند، اتيوپي، اوگاندا، گواتمالا و جاماييكا ميباشند

استانداردهای مصرف قهوه در کافی شاپهای جهان


- ESPRESSO: يــك اونس آب با درجه حرارت 88 تـــا 92 درجه سانتيـگراد كه 6 تا 9 گرم قهوه مخصوص اسپرسو و

كاملا آسياب شده درون آن به مدت 18 الي 25 ثـانيه دم كــشيده باشد اسپرسو ناميده ميگردد. معمولا اين اندازه از اسـپرسو يــك شات (SHOT) ناميده مي شـود. انــواع مختلف اسپرسو به قرار زير ميباشد:


2- AMERICANO: هنگاميكه يك شات اسپرسو با آب داغ رقيق ميگردد امريكانو ناميده ميشود.

3- CORRETTO: به اسپرسو همراه با اندكي ؟؟؟ كورتو ناميده ميشود.

4- ROMANO: اسپروسويي كه با ليمو سرو ميگردد رومانو ناميده ميشود.

5- DOPPIO: به اسپرسو دوبل (دو شات) دوپيو ميگويند.

6- LUNGO: يك و نيم اونس آب در 7 گرم پودر قهوه زمان دم شدن افزايش مي يـــــابـــد 25 الي 40 ثانيه= رقيقتر بوده اما حاوي كافئين بيشتري به اسپرسو معمولي ميباشد.

7- RISTRETTO: مقدار 0.75 اونس آب در 7 گـرم پـودر قـهوه زمان دم كـردن كاهـش 18 الي 20 ثانيه: غليظ تر بوده اما كافئين آن كمتر از اسپرسو معمولي ميباشد.

8- MACCHIATO8: اسپرسويي كه سطح آن شير كف كرده (فوم شير) قرار داده شـده است.

9- ICED ESPRESSO: دو شات اسپرسو + همراه با يخ خرد شده.

10- ESPRESSO BREVE: يك شات اسپرسو + نسبت 50 به 50 با شير.

11- ESPRESSO CON PANNA: يك شات اسپرسو كه روي آن يك تـوده خامه زده شده(حجيم شده) قرار داده ميشود.

12- GRANITA: اسپرسو يخ زده همرا با شكر گرانيتا نام دارد.

13- CAPPUCCINO: نوشيدنـي كـه 3/1 آن از اسپرسو، 3/1 شيـــر داغ و 3/1 شيـر كـــف كرده هــمراه با رويه پودركاكائو و يا دارچين كاپوچينو ناميده ميشود.


14- MOCHACCINO: يك شات اسپرسو + شكلات مايع و يا پودر كاكائو + شـير داغ با رويه شير كف كرده.


15- ICED CAPPUCCINO: يك شات اسپرسو + يخ خردشده + شير سرد با رويه شير كف كرده.


16- AFFOGATTO: بستني + يك شات اسپرسو.

17- NIENTA: كاپوچيينو بدون كافئين + شير بدون چربي.

18- LATTECINO: يك شات اسپرسو + شير داغ با يك سانت رويه شير كف كرده.

19- RAPPACCINO: يك شات اسپرسو + بستني + اندكي شير و يخ.

20- GOCCIATO: يك شات اسپرسو + كاپوچينو كف كرده.

21- FRAPPUCCINO=FRAP: يك شات اسپرسـو + شــير + شكر + يخ (هـمــان ICED CAPPUCCINO)

22- CAFE LATTE: شيـري تـر از كـاپـوچـيـنــو. يـك بـخش اسـپـرسـو + 5 بـخـش شـير داغ بـا رويه شيـــر كف كرده+برخي اوقات چاشني بادام و فندق.

23- CAFE AU LATTE: جاي اسپرسو از قـهـوه جوشيده استفاده شده + شير جوشيده.


24- CAFE MOCHA: يك بخش اسپرسو + يك بخش شكلات مايع + 2 الي 3 قسـمــت شير كف كرده با رويه خامه زده شده.

25- CAFE CREME: يك شات اسپرسو+يك اونس خامه زده شده.

26- CAFE FREDDO: يك بخش اسپرسو + شير سرد با رويـه شيـر كـف كـرده كـه در آن يخ ريخته و شديدا تكان ميدهند.

27- CAFE AMARETTO: كافه لاته + شربت بادام.

28- CAFE NOIR: قهوه بدون شير و خامه.


روشهای دم کردن قهوه طبق استانداردهای بین المللی

1- DRIP: در اين روش آب نــزديك به جوش را روي فيلتري كه پودر قهوه در آن ريخته شده ميريزند و در زير فيلتر قهوه تهيه مي شود. انـدازه پودر قهوه در اين روش بايد به اندازه دانه هاي شكر باشد.

2- FRENCH PRESS=PLUNGER=BODUM=CAFETIERE: دراين روش پــودر قهـوه كه بايد تقريبا درشت باشد، درون ليوان استوانه اي شـكــل ريخته مي شود. سپس آب داغ روي آن ريخته شده و مي گذارند 3 الي 5 دقيقه خيس بخورد. سپس توسط پيستوني كه مجهز به فيلتر اســت پودر قهوه را به سمت پايين فشار داده و از قهوه جدا مي كنند.


3- COLD WATER: در اين روش پـودر قـهـوه كـه بـــايد درشت باشد درون ظرف ريخته شده و به آن آب سرد اضافه مي كـننـد و ميگذارند تا يك شب خيس بخورد سپس توسط فيلتر پـودر راجدا ميكنند كه نتيجه آن يك قهوه غليظ ميباشد كــه ترشي آن بسيار اندك است. به اين روش TODDY نيز ميگويند.

4 روش ديگر تهيه قهوه، ماركهاي معروف، 28 نوشيدني تهيه شده از قهوه...

4- VACUUM: در اين روش از دم كن وكيوم استفاده شده كه شامل دومحفظه فوقاني و تحتاني مي باشد و توسط يك مـجرا حـاوي فــيلــتر به يكــديگر متصل شده است. پودر قهوه در بخش فوقاني قرار داده ميشودو آب در بخـش تحتاني. زماني كه آب داغ ميشود توسط فشار بــخار بـه بخش فوقـاني آمده و با پودر قهوه تركيب ميشــود. سپس با سرد شدن آب در بـخش تحتاني يك خلاء نسبي ايجاد شده كه مجددا آب كه اكنون قهوه آماده نوشيدن ميباشد به پايين باز ميگردد.


5- PERCOLATOR: در اين روش از پركوليتور استفاده ميشود كه بارهاو بارها آب داغ را از پودر قهوه عبور ميدهد.اين روش زياد قهوه مطبوعي در اختيارتان قرار نميدهد.


6- TURKISH: در ايـن روش از قـهـوه جـوش معمولي استفاده مي گردد. براي تــهيه قهوه ترك بايد از پودر قهوه ترك بسيار ريزاسـتفاده نمود. ابتدا يـك قاشـق مــرباخوري شكر و يك قاشق مرباخوري قهوه ترك را در يك فنجان آب سرد ريخته و هم بزنيد.سپس زير شعله قرار داده و به محض آنكه قهوه كف كرد از روي شعله آن را برداريد. اگر براي چندين نفر قهوه را سرو مي كنيد، كف را ابتدا ميان فنجانها بطور مساوي تقسيم كرده سپس قهوه را بريزيد.


7- ESPRESSO MACHINE: دستگـاه مـخـصـوص تـهـيه اســپرسو وكاپوچينو مي باشد. آب داغ با فشار زياد با قهوه تركيب مي گردد كه سبب خارج گشتن كامل عصاره قهوه ميگردد. پودر قهوه در اين روش بايد بسيار ريز باشد


واژگان و اصطلاحات كاربردي قهوه


ACIDITY: ترشي و تندي طعم قهوه ميباشد.
AROMA: رايحه قهوه ميباشد.
BITTER: تلخي قهوه ميباشد.
BODY: وزن و يا غلظت قهوه ميباشد.
FLAVORED: به قهوه اي اطلاق ميگردد كه به آن طعمها گوناگوني اضافه شده است.
SPICY: به طعم تند و ادويه مانند قهوه ميگويند.
TONE: به رنگ و ظاهر قهوه ميگويند.
ORGANIC: قهوه اي كه بدون مواد شيميايي مانند آفت كشها توليد شده است.
SWEET: به طعم شيريني و خوش طعمي قهوه اطلاق ميشود.
INSTANT: به قهوه هاي فوري ميگويند.
DECAFFEINATED: قهوه بدون كافئين.

نكاتي در رابطه با استفاده و نگهداري از قهوه ها


قهوه يا بصورت آسياب شده عرضه مي گردد و يا بصورت دانه هاي آسياب نشده. شــما مي توانيد تـوسط آسيــاب كنـنده هاي ويژه قهوه، دانه هاي قهوه را آسـيـاب كنيد. بــايد بـدانــيد كه بهتر است خودتان قهوه را آسيب كنيد و بهتر اسـت كـه تـنـهـا در زمـانـي كـه مـي خـواهيد قهوه را دم كنيد اقدام به آسياب كرده قهوه كنيد زيـرا قـهـوه آسـيـاب شـده بسرعت طعم و رايحه خود را از دست مي دهـد. قهوه را در يخچال قرار ندهيد زيــرا قهوه بوي طعم غذاهاي ديگر را به خود جذب مي كـنـد. قـــهوه را بايد در يك ظرف در بسته در مكاني خشك و دور از نور، حرارت و رطوبت نگاهداري كرد. عـوامـــلي كه در كيفيت قهوه دم كرده موثر ميباشد عبارتند از:

1- كيفيت آب: از آب سرد،با املاح كم و تازه استفاده كنيد.
2- كيفيت و تازگي خود قهوه.
3- آسياب قهوه.
4- نسبت آب به قهوه.
5- تميزي قهوه جوش و يا ديگر لوازم دم كردن قهوه.

معمولا قهوه هاي موجود در بازار مخلوط مي بــاشنـــد. يعني مخلوطي از گونه عربيكا و روبوستا كه به آنها مخلوط يا BLEND ميگويند


درجه بندي استاندارد بودادن قهوه در جهان


1- CINNAMON: ياهمان دارچيني-رنگ دانه هاقهوه اي روشن بوده وسطح آنها خشك ميباشدطعم ترش دارند.

2- LIGHT CITY: قهوه اي روشن مـتـوسـط كــه بيشتر در آمريكا مصرف ميگردد.


3- CITY MEDIUM: قهوه اي متوسط كه بيشتردر آمريكا و كانادا مصرف ميشود.

4- FULL CITY: قـهـوه اي تـيـــره مـتوسط- سطح آن اندكي روغني است- طـعـم تـلخ و شيرين.

5- FRENCH: سطح براق و روغني- ترشي اندك و قهوه اي تيره. طعم تلخ و شيرين.

6- ESPRESSO: قهوه اي تيره- سطح روغني- طعم كاراملي و بدون ترشي.

7- ITALIAN=DARK FRENCH7: بـسـيـار درخـشـنـده و روغـنـي- ترشي بسيار اندك- قهوه اي خيلي تيره.

8- SPANISH: سياه رنگ- طعم زغالي- بسيار روغني.

مدت زمان بو دادن

1- 7 دقيقه: بو دادن ملايم: AMERICAN ROAST.
2- 9 الي 11 دقيقه: بو دادن متوسط: CITY ROAST.
3- 12 الي 13 دقيقه: بو دادن تا حد تيره: FRENCH ROAST.
4- 14 دقيقه: تيره ترين حالت: ESPERESSO ROAST.

مراحل فراوري قهوه


دانـه هـاي قهوه در واقع دانـه هاي مـيوه گـيـلاس مانــندي مي بـاشــد كـه COFFEE SHERIES نــام دارد. ايــن مـيـوه هنگامي كه ميرسد قرمز رنگ ميـــگردد. روند فراوري قهوه به دو شيوه تر و خشك انجام ميپذيرد.


روش خشك:ميوه قهوه را پس از چيدن روي سطح زمين پخش ميكنند تا زير آفتاب خشك گردد سپس در فواصل معين آن را زيرو رو مي كنـنـد. تا 7 الي 10 روز. تا زماني كه رطوبت آنها به 11 درصد كاهش يـابــد- در ايــن زمــان پوسته خارجي ميوه قهوه، قهوه اي رنگ ميگردد.


روش تر: مغز ميوه قهوه پس از 24 ساعت از چيدن از دانه هاي آن جدا ميگردد. سپس دانـه ها به مدت 12 الــي 28 ساعــت درون تـانـك تـخـمـير ريـخـتـه شده كه در اين مدت آنـــزيمهاي طبيعي لايه اي كه دانه ها را احاطه كرده را سست كرده و از دانــه هـــا جــدا مي گردد. سپس دانه ها در معرض آفتاب قرار داده شده و يا درون خشك كنهاي صنعتي ريخته شده تا خشك گردند. بعد از ان دانه هاي قهوه بر اساس اندازه و جــرمشان درجه بندي و سوا ميشوند.

قـهــوه بــصــورت خـام صادر مي گـردد كـه بـه قـهـوه سـبـز (GREEN COFFEE) مشهور ميباشد. اما طعـم واقعي قهوه زمان بو دادن (ROASTING) نمايان ميگردد. دانه هاي قهوه درون چـليكهاي چرخنده ريخته مي شود و در درجه حرارت 288 درجه سانتي گراد حرارت مي بــينند. پس از 8 دقيقه حرارت دادن دانه هاي قوه شروع به تركيدن ميكنند (مانند ذرت بو داده) و اندازه آنها به 2 برابر اندازه اولي شان افزايش مي يـابد. سـپـس روغـن آنها خارج شــده و قهوه اي رنگ ميگردند. روغن دانه هاي قهوه (COFFEE ESSENCE=CAFEOL ) نام دارد. در واقــع ميزان بو دادن قهوه تعيين كننده طعم و رنگ قهوه است.


انواع قهوه هاي توليدي


1- BRAZILIAN: طعم ملايمي دارد- از گونه عربيكا ميباشد. در برزيل كشت ميشود.

2- COLUMBIAN: از گونه عربيكا ميباشد- طعم تند و كمي ترش دارد. در كـلمبيا كشت ميشود.

3- GAVA: در اندونزي كشت ميشود- از گونه عربيكا ميباشد.

4- JAMAICA: در جامائيكا كشت شده و غليظ و ترش مزه است.

5- AFRICAN: در اتيوپي، كنيا و تانزانيا توليد ميشود.

6- MOCCA: در يمن توليد ميشود و از گونه عربيكا ميباشد. ترش و تند ميباشد.

7- TURKISH: بر خلاف نامش در اندونزي، سنگاپور و مالزي كشت مي گردد.

قهوه ترک به نام‌هایی چون قهوه یونانی و ارمنستانی هم شناخته می‌شود و نوشیدن آن در مناطق خاورمیانه، شمال آْفریقا، ارمنستان، سومالی و کشورهای حوزه بالکان رایج است.
می‌گویند روش تهیه این قهوه در دمشق ابداع شد و در زمان امپراتوری عثمانی گسترش یافت. فرهنگ خوردن قهوه در کشورهای حوزه بالکان بسیار رایج است؛ به ویژه خوردن قهوه‌هایی که با روش‌های ویژه تولید می‌شوند.
این روزها قهوه ترک هنوز هم به عنوان یک نوشیدنی سنتی در کشورهایی چون یونان، مصر و رستوران‌های ترکی در سراسر جهان رواج دارد.
در شبه جزیره عربستان هم سنتی خاص برای قهوه وجود دارد. نخستین بار درخت قهوه در 1100 پس از میلاد به این منطقه آورده شد و پس از آن نوشیدن آن در میان اعراب گسترش یافت.

در سال 1475 نخستین قهوه‌خانه در پایتخت امپراتوری بیزانس راه‌اندازی شد که در آن قهوه ترک سرو می‌شد. بر اساس روایات، صاحب این قهوه‌خانه اهل یونان بود. پس از آن یک قهوه‌خانه در استانبول احداث شد.

حدود سال 1600 میلادی بود که قهوه به اروپای مرکزی راه یافت و در سال 1607 در بندر ونیز به دنیای جدید معرفی شد. چندی نگذشت که قهوه به محبوب‌ترین نوشیدنی دنیا تبدیل شد که تا امروز هم این روند ادامه دارد.

امروزه در هر سال بیش از 400 میلیارد فنجان قهوه در جهان مصرف می‌شود و بزرگترین تولیدکننده قهوه در جهان برزیل است.

قهوه و قهوه ترک
در ترکیه تا سال 1980 به قهوه ترک همان قهوه می‌گفتند. در این سال بود که قهوه‌هایی که به روش‌های اروپایی حاضر می‌شدند وارد این کشور شدند و از آن زمان به بعد واژه "ترک" پس از قهوه برای نشان دادن قهوه سنتی به کار برده شد.

برای درست کردن قهوه ترک به روش سنتی آن، مواد خاصی لازم است. ترک‌ها قهوه را در فنجان‌های دسته‌دار نمی‌نوشیدند. آنها از فنجان‌های کوچک بی‌دسته استفاده می‌کردند و فنجان را در ظرفی مسی با دسته چوبی قرار می‌دادند.

برای قهوه ترک به یک ظرف کوچک قهوه‌جوش، اجاق و یک قاشق چای‌خوری هم نیاز دارید. اجزای تشکیل دهنده قهوه شما هم قهوه، آب سرد و شکر (در صورت علاقه) است.
از قاشق برای اندازه‌گیری قهوه و شکر استفاده می‌کنند. قاشق‌های چایخوری که ترک‌ها از آن استفاده می‌کنند معمولا یک سانتی‌متر طول و نیم سانتی‌متر عرض دارند.

روش کار: راز یک قهوه خوشمزه در پخت آن بر حرارت ملایم است. می‌گویند قهوه نباید زودتر از پنج دقیقه حاضر شود. برای قهوه ترک، مانند همه انواع دیگر قهوه‌ها باید از پودر دانه‌های قهوه تازه برشته شده استفاده کنید. قهوه‌ای که زیاد برشته شده باشد، ترجیح دارد اما حتی آنهایی که به طور متوسط هم برشته شده‌اند عطر و بوی خوبی می‌دهند.

برای آسیاب کردن دانه‌های قهوه می‌توانید از آسیب‌های قدیمی یا امروزی استفاده کنید. فرقی ندارد؛ مهم این است که در پایان پودر قهوه‌ای یکدست داشته باشید. دانه‌های قهوه ترک باید خیلی خوب آرد شوند و پودر کاملا ریز و یکدستی داشته باشند. پودر قهوه‌ای که برای طبخ قهوه ترک به کار می‌رود، معمولا بهترین نوع پودر قهوه است.

برای گرفتن نتیجه بهتر، باید از آب سرد استفاده کنید. اگر هم می‌خواهید شکر در آن بریزید، از شکرهایی استفاده کنید که به راحتی در آب حل می‌شوند.

میزان آب مورد نیاز را هم می‌توانید با یک فنجان اندازه بگیرید. معمولا ابتدا آب را داخل ظرف قهوه‌جوش می‌ریزند و بعد قهوه و شکر را به آن اضافه می‌کنند.

برای هر فنجان قهوه، یک تا دو قاشق قهوه لازم است. در ترکیه، برای میزان شیرینی قهوه چهار درجه دارند. به قهوه بدون شکر می‌گویند: ساده. قهوه‌ای که یک نصفه قاشق چایخوری شکر داشته باشد «شکرلی» است. قهوه‌ای که یک قاشق شکر دارد: «ارتا شکرلی» و قهوه‌ای با شکر زیاد «چوخ شکرلی».

قهوه را تا زمانی که شکر حل شود،‌ هم بزنید. بعد از این مرحله، قاشق را از قهوه‌جوش بیرون بیاورید و قهوه‌جوش را روی اجاق بگذارید. در مدتی که قهوه روی حرارت قرار دارد اصلا آن را هم نزنید زیرا باعث می‌شود کف قهوه از بین برود. زمانی که قهوه شروع به جوشیدن کرد، ظرف را از روی اجاق بردارید و قهوه را در ظرف بریزید.

قهوه ترکی که درست آماده شده باشد، یک لایه نازک از کف روی خود دارد. چنین کفی تنها زمانی به دست می‌آید که آب استفاده شده سرد باشد و قهوه با حرارت اندک به جوش بیاید.

می‌توانید 20 ثانیه پس از جوش آمدن قهوه صبر کنید سپس قهوه را از روی چراغ بردارید. اما به این ترتیب قهوه یکدست و خوش طعمی دارید که کفی روی آن نیست.

برای اینکه هم قهوه یکدست را داشته باشید و هم کف روی آن را، می‌توانید زمانی که کف تشکیل شد آن را در فنجان بریزید و بگذارید باقی قهوه بیشتر بجوشد.

البته روش‌های دیگری هم برای تهیه قهوه ترک وجود دارد. مثلا در برخی از مدارس آشپزی، می‌گویند ابتدا آب را داغ کنید، بعد شکر را به آن اضافه کنید و بگذارید خوب حل شود. محصول این کار شربتی است که دمای جوش بالاتری نسبت به آب دارد. آنگاه قهوه و هل را به آن اضافه کنید و بگذارید که مخلوط به قل‌قل بیفتد.

وقتی مایع به جوش آمد، پیش از آنکه آن را در فنجان بریزید، یک بار آن را از روی حرارت بردارید و دوباره پس از چند لحظه روی حرارت قرار دهید. (برخی تا سه بار این حرکت را انجام می‌دهند) دوباره بگذارید جوش بیاید. با این کار قهوه خوش عطرتری خواهید داشت.


آداب نوشیدن

معمولا قهوه ترک را خیلی به آرامی می‌نوشند. در کنار آن یک لیوان آب سرد هم سرو می‌شود. آب را پیش از قهوه می‌نوشند تا دهان تازه باشد و طعم قهوه را بهتر درک کنند. بعضی‌ها هم پیش از خوردن قهوه (به ویژه بعد از غذا) یک لیوان عرق نعنا می‌نوشند.

.

coffee . cofe .cafa. cafe. kahvea.Kaffee. Kaffee .Kafe.قهوه. القهوه. کافی شاپ.نسکافه.فرانسه.ترک.اسپرسو.کافی. کافه تریا.کافی بار.کافی من. بارمن

اولین شرکتی که قهوه فوری را راهی بازار جهانی کرد، Nestle بود. با ورود بسته های Nestle Coffee به ایران، اصطلاح نسکافه میان مردم رواج یافت به این ترتیب نسکافه به نوعی اختراع قهوه نوشان ایرانی به حساب می آید از روزی که ملت های اروپایی با طعم تلخ و عطر خوش قهوه آشنا شدند تا امروز، همواره جر و بحث های بی پایانی میان مردم فرانسه، ایتالیا، اتریش، مجارستان، لهستان و یونان درباره این نوشیدنی و بر سر اینکه چه قومی قهوه را زودتر کشف کرد و چه کسانی می توانند یک فنجان قهوه را بهتر درست کنند، جریان داشته است. البته ایرانیان معمولا در این بحث شرکت نداشته و تمایل چندانی به قهوه نشان ندادند. در قهوه خانه های ایرانی چای به سرعت جای قهوه را گرفت و از قهوه چیزی به جز نام قهوه خانه باقی نماند، به طوری که صرفنظر از اقلیت های ارمنی و آسوری تا سالها رسم نوشیدن قهوه در خانه های ایرانی تقریبا به مجالس سوگواری منحصر شد که آنهم تقلید ناقصی از قهوه عربی بود. البته در این میان قهوه موسوم به قجری نیز جای خاص خود را در فرهنگ ایرانی باز کرد. امروز البته قهوه اقبال عمومی بیشتری در میان ما یافته است و گذشته از قهوه ترک که بسیاری از ما به خاطر فال قهوه، نوشیدن آن را از هم میهنان ارمنی خود آموخته ایم، اشکال گوناگون قهوه اروپایی، قهوه فرانسه، شیر قهوه، اسپرسو، کاپوچینو، قهوه فوری و کافه گلاسه نیز طرفداران فراوان پیدا کرده و به دنبال آن کافی شاپ ها و قهوه سراها در شهرهای بزرگ پر شد از علاقه مندان به نوشیدن انواع قهوه. کاشفان قهوه! قهوه خشک، صورت برشته و ساییده میوه لوبیامانند درختی است که در اصل بومی مناطق استوایی آفریقا بوده است. گویا بومیان آفریقا از روزگار قدیم دانه های برشته قهوه را می جویده و می خورده اند. نخستین بار در قرن چهاردهم میلادی، بازرگانان عرب، قهوه را از سواحل شرقی آفریقا به یمن بردند و از آن زمان به بعد یمن به مرکز صدور این کالای نوظهور تبدیل شد. شهرهای بزرگ خاورمیانه، دمشق، شام، حلب، بغداد و کم کم قاهره و استانبول، اولین مشتریان قهوه بودند. یک قرن بعد دیگر نوشیدن قهوه جزو عادت های ثابت اعیان ترکیه عثمانی شد، به طوری که در سال 1669، وقتی سلیمان آقا، سفیر سلطان عثمانی به دربار لویی چهاردهم می رود، دیگر نمی تواند بدون قهوه سفر کند! سلیمان آقا به پاریس رفت و در منزل شخصی خود اقامت کرد و به این ترتیب رجال و خانم های دربار فرانسه در منزل سفیر سلطان عثمانی، برای نخستین بار با راه و رسم نوشیدن قهوه آشنا شدند و ظاهرا این نوشیدنی تلخ آنقدر به مذاقشان شیرین آمد که چندی بعد شروع کردند به وارد کردن قهوه از خاورمیانه به پاریس. علاوه بر این، جنگ های مکرر قرن 16 و 17 میلادی نیز در رواج قهوه موثر واقع شد. سربازان ترک در جنگ هایی که میان امپراتوری عثمانی و امپراتوری اتریش و مجارستان جریان داشت، نوشیدن قهوه را به قلمرو هابسبورگ و سپس آلمان و ایتالیا نیز سرایت دادند. به این ترتیب کم کم قهوه از حالت گیاهی بومی و ناشناس به نوشیدنی همه گیر و مشهور تبدیل شد. نخستین قهوه خانه یا کافه اروپا هم در اوایل قرن هفدهم در بندر ونیز که پایگاه ورود قهوه به اروپا بوده است، باز شد. بعدها هلندی ها و انگلیسی ها نهال قهوه را به مستعمرات خود بردند و کشت و پرورش قهوه را در مزارع وسیعی در هندوستان، سیلان و جاوه آغاز کردند. نوشیدن قهوه از همین کشورها اندک اندک به آمریکای مرکزی و جنوبی هم گسترش یافت تا امروز که بیشترین مقدار قهوه در آمریکای جنوبی تولید می شود و بزرگترین مصرف کننده آن، آمریکای شمالی است. درخت قهوه درخت قهوه برگ هایی همیشه سبز و زیبا دارد، گیاهی از تیره Coffee که بیشتر از یک سوم مردم جهان هر روز آن را به عنوان یک نوشیدنی محبوب می نوشند. واژه قهوه برگرفته از زبان عربی و به معنای تحریک کننده و زائل کننده اشتهاست. درخت قهوه بین هفت تا 10 متر بلندی دارد و در هوای گرم و مرطوب رشد می کند. عطر گل های کوچک و سفید این درخت بی شباهت به بوی خوش گل یاسمن نیست. بهترین و مرغوب ترین قهوه که طعم و عطر منحصر به فردی دارد از بوته ای به نام Arabica در برزیل به دست می آید. تانزانیا و اتیوپی نیز دو کشور مهم تولیدکننده قهوه هستند که محصول آنها بو و مزه مخصوصی دارد. در ایران حدود هزار سال پیش، حکیم ابوعلی سینا در کتاب خود، شرح جامعی از خواص قهوه داده است. امروز بر اساس آمارهای به دست آمده، حدود 89 درصد از مردم جهان قهوه و چای یا هر دو آنها را مصرف می کنند و حدود 30 درصد از مردم دنیا قهوه را به هر نوشیدنی گرم دیگر ترجیح می دهند. نوشیدنی مضر یا مفید؟ کافئین موجود در قهوه در طولانی مدت و بر اثر استفاده بی رویه می تواند اعتیادآور و مضر باشد، اما چون این نوع اعتیاد زیان آور نیست، مصرف آن در میان مردم همچنان رواج دارد. کافئین در طول روز به شکل های گوناگون از راه نوشیدن انواع نوشابه های گازدار، شکلات ها و قهوه وارد بدن می شود. کافئین موجود در یک فنجان قهوه حدود 150 سی سی است. قهوه ای که با آب جوش قطره ای تهیه می شود، 60 تا 180 میلی گرم کافئین دارد. قهوه ترک دارای 40 تا 170 میلی گرم کافئین و میانگین 100 میلی گرم است. نسکافه فرانسوی (قهوه آماده) دارای 30 تا 120 میلی گرم کافئین و میانگین کافئین 75 میلی گرم است. نسکافه فرانسوی بدون کافئین دارای یک تا پنج میلی گرم کافئین است. امروز پژوهشگران درباره کافئین موجود در قهوه، نظریات مختلف و گاهی حتی متضاد ابراز می کنند. گروهی از پژوهشگران به این نتیجه رسیده اند که قهوه موجب پیدایش سرطان در انسان می شود و گروهی نیز معتقدند که کافئین باعث تحریک بیماران روانی می شود. اما در 1998 یک نشریه پزشکی مدعی شد که بر اساس آزمایش های انجام شده، قهوه با تحت تاثیر قرار دادن سلول های سرطانی، باعث توقف رشد این سلول ها می شود و علاوه بر این بر تیزهوشی و آرامش نوشندگان نیز می افزاید. به نظر می رسد بهترین و مطمئن ترین راه، رعایت حد اعتدال در مصرف این نوشیدنی بحث برانگیز و دلپذیر باشد. افرادی که از بالا بودن فشار خون یا بیماری تپش قلبی رنج می برند و همچنین خانم های باردار، بهتر است در مصرف قهوه زیاده روی نکنند. قهوه های فوری قهوه را به دو صورت درست می کنند؛ با دُرد یا صاف نشده و بی درد یا صاف شده. قهوه عربی و قهوه ترک را با درد درست می کنند. قهوه عربی، سیاهرنگ و تلخ است، اما قهوه ترک، رنگی ترش و مزه ای متمایل به شیرینی دارد. اروپاییان اما معمولا درد قهوه را از آب آن جدا می کنند. به همین خاطر قهوه اروپایی همیشه درشت تر از قهوه عربی و ترک سائیده می شود. قهوه برخلاف چای نیاز به دم کردن ندارد، چراکه ماده عطری، رنگی و موثر آن به محض تماس با آب جوش آزاد می شود. در نیمه دوم قرن بیستم، انواع قهوه فوری (instand coffee) نیز در بازار اروپا و آمریکا عرضه شد. این قهوه در واقع شیره تبخیر شده قهوه صاف و عصاره دانه قهوه است که نیازی به قهوه جوش ندارد و با حل کردن کمی از آن در یک فنجان آب جوش، قهوه آماده به دست می آید. این نوع قهوه در آغاز مخالفان جدی در میان طرفداران قهوه داشت، چراکه قهوه نوشان حرفه ای معتقد بودند طعم و عطر واقعی این نوشیدنی در بسته بندی های قهوه فوری از دست می رود، اما امروز با پیشرفت فن آوری تولید قهوه فوری، دیگر فاصله میان کیفیت این دو نوع قهوه به کلی از میان رفته و حتی قهوه فوری طرفداران بیشتری پیدا کرده است، چراکه این نوع قهوه معمولا پس از سایش، پروسه تولید را طی می کند و در حقیقت به نوعی پرورده و خوش طعم می شود. اولین شرکتی که قهوه فوری را راهی بازار جهانی قهوه کرد، شرکت معروف Nestle بود. با ورود بسته های Nestle Coffee به ایران، اصطلاح نسکافه نیز میان علاقه مندان به نوشیدن قهوه رواج یافت. به این ترتیب اصطلاح نسکافه به نوعی اختراع ایرانیان قهوه نوش به حساب می آید. هر کیلو قهوه آماده یا فوری بین 25 تا 30 هزار تومان به فروش می رسد، اما بسته بندی های کوچک در وزن های مختلف هم در بازار وجود دارد که هریک قیمت خاص خود را دارند. معروف ترین قهوه های آماده که معمولا در بسته های 20 گرمی و با نام کلی۱ 33in1 به فروش می رسد Eagel Ring، Coffee Ring، Super Coffee mix original و Gold Eagel هستند که از 100 تا 200 و گاه 250 تومان به فروش می رسند، اما قیمت قهوه فرانسه و ترک ایرانی در بازار کیلویی 4 هزار تومان و انواع خارجی آن از 12 هزار تا 30 هزار تومان متغیر است. قهوه سائیده شده که معمولا آب جوش از آن می گذرانند و صافش می کنند، نمی تواند حداکثر کیفیت را داشته باشد. درواقع این قهوه همان کیفیت طبیعی را دارد، اما کیفیت قهوه های فوری قابل تغییر است و می تواند بسیار متغیر باشد. قهوه فوری، حاصل پیشرفت تکنولوژی در زمینه تهیه انواع قهوه است و اغلب طعم و بوی بسیار مطبوعی دارد. همه قهوه هایی که می نوشیم! انواع قهوه بر اساس نوع مصرف و مقدار سایش و ترکیبات آن متغیر است. قهوه ترک، قهوه اسپرسو، قهوه عربی، قهوه فرانسه، کاپوچینو، موکا، فراپه و ... انواع مشهور این نوشیدنی هستند. قهوه ترک را در قهوه جوش و در ترکیه غالبا سر میز، روی چراغ الکلی های کوچک و ظریف طی مراسم جالبی درست می کنند. قهوه اسپرسو نیز که نخستین بار در ایتالیا تهیه شد، معمولا در فنجان های کوچک پیش از ظهر یا بعد از ناهار نوشیده می شود. تلخی قهوه عربی بسیار بیشتر از سایر انواع قهوه هاست و رنگ آنهم به سیاهی می زند، اما آنچه در میان مردم ما به عنوان قهوه فرانسه معروف است، در واقع قهوه ساده ای است که با ریختن آب جوش روی قهوه سائیده و صاف کردن آن پس از چند لحظه به دست می آید و در فنجان های نسبتا بزرگ با شیر یا بدون شیر، شیرین یا تلخ نوشیده می شود. قهوه فرانسه خشک به درشتی شکر و به رنگ قهوه ای سیر است. کاپوچینو هم نوعی شیر قهوه ایتالیایی است. کاپوچین، نام فرقه ای از راهبان کاتولیک است که معمولا چهره ای رنگ پریده دارند و کلاهی سیاه به سر می گذارند. فنجان قهوه کاپوچینو با آن همه کف شیر و گرد کاکائو و دارچین، ظاهرا به نظر ایتالیایی ها شبیه قیافه راهبان کاپوچین بوده است! آنچه مسلم است، قهوه گیاه مفیدی است. هم نوشیدنی مطبوعی از آن به دست می آید و هم از تفاله آن می توان استفاده کرد. تفاله قهوه برای گرفتن بوی زهم و سایر بوهای نامطبوع دست بسیار موثر است. از این تفاله برای رنگ کردن مو هم می توان استف

گرانترین قهوه دنیا از مدفوع حیوانی به نام Luwak تهیه میشود!!


گرانترین قهوه دنیا در اندونزی که Kopi Luwak نام دارد از مدفوع حیوانی به نام Luwak تهیه میشود!!!

مدفوع Luwak
ای جانور که از دانه های قهوه تغذیه میکند،فقط از پوست دانه های آن تغذیه کرده و هسته قهوه از بدن او دفع میشود که روستائیان آنها را جمع میکنند و هر کیلو مدفوع را به قیمت850 دلار میفروشند.
از این قهوه مرغوب فقط سالانه 250 کیلو تهیه میشود و به قیمت بسیار گزافی فروخته میشود!پروفسوری در کانادا بر روی این قهوه تحقیقاتی به عمل آورده و مدعیست که نه تنها این قهوه باکتری بیشتری از دیگر قهوه ها ندارد و هیچ گونه بیماریی با نوشیدن این نوع قهوه انسان را تهدید نمی کند.
برای تهیه این قهوه آنها را شسته و سپس در گرمایی برابر 250 درجه سانتی گراد آنها را سرخ می کنند!!!
کسانی که این قهوه را نوشیده اند آن را بسیار نوشیدنی معرفی میکنند.
دانشمندان علت مزه خاص این نوع قهوه را دلیل بر این میدانند که دانه های قهوه از روده Luwak رد میشوند و اسید ها و آنزیم هایی که با آنها قاطی میشود باعث میشوند که پروتئین از آنها جدا شوند که همین امر باعث خاص بودن این نوع قهوه می باشد


هرنوشیدنی سیاه قهوه نیست

قهوه باید داغ باشد

قهوه باید تلخ باشد

قهوه باید سیاه باشد


اما منابع ترکی تاریخ های قدیمی تری ذکر می کنند. بریسل (Brisel – Kahvaler Kitab) در کتاب قهوه اش تاریخ اوّلین کشف آن را 1258 میلادی ذکر می کند. داستان او به شیخی به نام عمر اشاره می کند که قهوه را تصادفاً بر اثر گرسنگی و خوردن دانه های این گیاه کشف می کند. این ماجرایی معمول در دید منابع ترکان است که می گوید قهوه قویا مدت‌ها قبل از قرن پانزدهم در بین مسلمانان شناخته شده بوده. صنعت ساخت قهوه جوشهای سرامیکی و فلزی مدت‌ها قبل در سده‌های 13 و 14 میلادی در بلاد اسلام وجود داشته است. حتی شواهدی وجود دارد که نشان می دهد قهوه برای مسلمانان حتی قبل از تاریخ پیشنهادی 1258 بریسل شناخته شده بوده است. ما می دانیم که ابن‌سینا در هزاره اوّل میلادی از قهوه به عنوان دارو استفاده می کرده است. اشاره و توضیحی درباره خواص پزشکی آن در کتاب معروفش "قانون الطب" دیده می شود که قهوه را چنین معرفی می کند: " دانه گیاهی است که از یمن می آید. نوع بهتر آن زرد رنگ و سبک و خوشبو است. نوع سفید و سنگینش بد است. بدن را سرحال می آورد. پوست را تمیز می کند، و بخارات زیر آن را خشک می کند، و بوی بسیار خوبی به دهان و تمام بدن می بخشد." این سند حداقل وجود و استفاده از قهوه در یمن را در قرن دهم میلادی اثبات می کند. اما زکریای رازی حتی قبل از ابن‌سینا بعضی از خواص سودمند پزشکی قهوه را ذکر کرده است. اما هر دو آنان به جای "قهوه" از نام حبشی آن، "بونک" (Bunc) استفاده کرده‌اند. اوکرز (Ukers) کشف قهوه را به سال 750 میلادی نسبت می دهد و می گوید که چوپانی عرب به نام خالد در حبشه متوجه تغییر حالت رفتاری بزهایش هنگام خوردن بوته ای خاص شد. و این بوته به عنوان درخت قهوه شناخته شد. این داستان متعددا تکرار شده و توسط اکثر مورخین مورد قبول است.

از مطالب بالا به وضوح مشخص می شود که قهوه توسط مسلمانان زمانی در قرن دهم میلادی کشف شده است. ابتدا در یمن مورد کاشت و بهره‌برداری قرار گرفت. یمنی ها به جای خوردن دانه ها آن‌ها را می جوشاندند و نوشیندی معروف، "القهوه" را به‌وجود آوردند. همچنین اتفاق نظر وجود دارد که اوّلین استفاده کنندگان قهوه صوفیان بودند که به عنوان دارویی برای شب زنده داری از برای ذکر و عبادت استفاده می کردند. قهوه به باقی مسلمانان یمن راه پیدا کرد و بالاخره به تمامی مسلمانان از طریق مسافران، حجاج و تجار. و بالاخره زمانی در قرن پانزدهم به ترکیه عثمانی رسید.

طبق گزارش عبدالقدیر الجزیری در حدود سال 1558 در کتابش "عمدات الصفوا" فخر الدین ابوبکر ابن ابی یزید المکی ذکر کرده است که قهوه در اواخر قرن نهم هجری ( پانزدهم میلادی) به مکه رسیده است. او در ادامه سند دیگری ارائه می دهد که جزئیات رسیدن قهوه به قاهره را بازگو می کند. ابن عبدالغفار ذکر کرده است که در دهه اوّل سده دهم هجری دانشجویان یمنی مدرسه الازهر قهوه آورده و استعمال می کردند تا در مجمع های ذکر بهتر عمل کنند. و از الازهر قهوه خیلی سریع به خیابان‌ها، مغازه‌ها و خانه‌های قاهره راه یافت. در اوائل قرن پانزده میلادی (1453) قهوه به ترکیه رسید و اوّلین "قهوه‎خانه" به نام "کیوا هان" در سال 1475 در استانبول شروع به کار کرد.

جدا از ذکر تاریخ اوّلین آشنایی مسلمانان با قهوه، اکثر مقالات درباره قهوه در غرب به مشکلات قهوه و قهوه‎خانه‎ها در بلاد اسلام می پردازند، با این ادعا که اسلام مخالف استعمال قهوه بوده به دلیل اعتیادش.

این درست است که قهوه‎خانه‎ها خیلی مورد علاقه نبودند به دلیل محیط و ذات خوش گذرانه شان. اما این مسئله‌ای بسته به سنت و محلات و شخصیت‌های خاص بود و عقاید متعدد و مختلفی درباره آن همانند هر چیز دیگر وجود داشت و نمی توان عمومیتش داد و گفت "اسلام با قهوه مخالف بود."

داستان "قهوه" هم از آن داستان‌های جالب است

... از همان مدل داستان‌های مثنوی که می گوید گنجت زیر خود مبارکت دفن است و تو تمام دنیا را دنبال گمشده ات می گردی. از همان مدلی که آقای کوئیلو آن را با بسی آب مخلوط کرده و به دنیا می فروشد. (در حالی که ما هنوز مشغول چرتیم. باز خدا پدر آقای کوئیلو را بیامرزد.) و در آخر از همان مدلی که "قهوه‎خانه" می شود "کافی شاپ".

عده‌ای که خیلی تعطیلند دیگر"نسکافه" را هم نوعی قهوه می پندارند

و هنوز نفهمیده اند نسکافه از جمع دو کلمه "نستله" و "کافه" درست شده که اولی نام شرکتی است در سرزمین همیشه بی طرف سوئیس که ثروتمندان کره خاکی گنجهایشان را در آن دفن کرده‌اند و در دو دهه اخیر جمعیت ایرانیان این بلاد زبیا بسی زیاد شده است و دومی نام فرنگی قهوه، و جمع این‌ها شده "نس-کافه"، یعنی قهوه شرکت نستله که چیزی است عجیب که خیلی سریع و راحت درست می شود و مانند قهوه سنتی ترک و عرب ما نیست و به همین دلیل باز به دل ما ایرانیان خیلی نشسته است چرا که "سریع" درست می شود. عین چای! ما هم که دیگر حوصله نداریم. همان‌طور که دیگر نقش و نگار معماری و کاشی ات که زمانی افسانه‌ای بود دیگر سرسری و بی رنگ و حال شده و کشوری که آن کاشیها و سرامیک ها را تولید می کرد حالا باید بیل بورد بزند و قسم و آیه که کاشی اسپانیاییست، دقیقاً همان‌طور و به همان دلایلی که منجر به این امور شده‌اند قهوه هم شده " نسکافه" و قهوه‎خانه رفتن شده "کافی شاپ رفتن." قهوه‎خانه‌های سنتی مان هم که دیگر جز چای نوشیدنی دیگری خیلی بلد نیستند ارائه دهند. ( البته کوکاکولای مشهدی هم هست.) همین‌طور دیگر تاریخچه قهوه ات را هم نمی دانی و بلد نیستی قهوه ترک و عرب درست کنی که وقت می برد و عشق در کوچک‌ترین جزئیات کار... همانند هر بعد دیگر زندگی سنتی. نسکافه بخر و رویش با کتری برقی ات ( یادت باشد کتری برقی ساخت داخل بخری) آب جوش بریز و خالی اش کن در حلقت و برو به دنبال فرهنگ سازیت. بارک‌الله

از آن تعطیل ها که بگذریم کمی باسواد ترها متوجه شباهت بین کلمات "کافه" و "قهوه" می شوند.. و عده قلیلی که حوصله و ذوق دارند کافیست سری بزنند به یک لغت‌نامه یا دائرت المعارف و در قسمت ریشه کلمه بخوانند که : اواخر قرن شانزدهم. از ترکی آمده است: کهوه، که از عربی آمده است: قهوه.

و باز متوجه پدیده‌ای می شوی که ریشه در اینور دارد. مثل "شطرنج"! که زمانی همراه با تخته نرد بازی محبوب مسلمانان از آندلس گرفته تا چین بود.. شطرنج هم داستانی دیگر دارد که انشاءالله بعداً

و این مقاله‌ای که حضورتان تقدیم می شود داستان قهوه است. پس اگر می خواهید تاریخ زیبای آن را به همراه ماجراهای دیگری مانند تولد "کاپوچینو" و "نان صبحانه هلالی" بدانید این ترجمه ناقابل را بخوانید.

ادامه داستان قهوه


اکثر مقالات در باب تاریخ قهوه بیش‌تر به اختلافات بسیار وسیع در باب چگونگی کشف و زمان آن می پردازند. مورخان به اجماع نظر نرسیده اند و هنوز نمی توان تاریخ معتبر دقیقی را ذکر کرد. قدیمی ترین اسناد‌ درباره قهوه توسط مسلمانان در قرن 15 میلادی نوشته شده‌اند. همان‌طور که خواهیم دید، این نوشته‌ها مقدار بسیار زیادی اطلاعات درباره ذات اجتماعی این نوشیدنی به همراه سیر انتقال آن به نقاط مختلف بلاد اسلام ارائه می دهند، اتفاقی که در طی یک قرنی که این کتاب‌ها نوشته شده‌اند افتاد. اما درباره کشف اوّلیه اش، جاخالی های زمانی بزرگی وجود دارد، چرا که این کتاب‌ها بر اساس تاریخ شفاهی نوشته شده‌اند که تا چند نسل قبلتر چیزی را ذکر نمی کنند. به این دلیل، مورخانی که بر روی این اسناد کار کرده‌اند خود را به این راضی کرده‌اند که قهوه در چنین زمان دیری از تاریخ بلاد اسلام به آن راه پیدا کرد. هاتوکس (Hattox) به عنوان مثال، می گوید در قرن پانزدهم. با نقل‌قول کردن از این اسناد عربی، ادعا می کند که مسلمانان یمن آن را از اتیوپی ( حبشه) در سال‌ها 1400 میلادی آوردند. یک مثال روایتی است ذکر شده توسط " فخر الدین ابو بکر ابن ابی یزید المکی" که چنین گفته است. در گزارش وقایع وی، او به گروهی از صوفیان به نام "شطیلیه" اشاره می کند، که با استفاده از برگ‌های "القات"، گیاهی مخدر شناخته شده در بلاد عرب، "القهوه" درست می کردند. در آن زمان به دلیل کمبود ناگهانی القات در شهر عدن، بزرگ آنان، شیخ الزبهانی (1470 م) به پیروانش دستور می دهد تا از دانه های قهوه به جای القات استفاده کنند.

اما این داستان به ما اثبات نمی کند که به این دلیل اوّلین استفاده قهوه در یمن در قرن پانزدهم میلادی بوده. قهوه قویا شناخته شده بوده و حالا در این داستان خاص جایگزین القات می شود. اما هاتوکس با ارائه اسناد عربی دیگری ادعا می کند که در قدیمی‌ترین حالت شناخت از قهوه در بلاد اسلام به اواسط قرن پانزدهم می رسد. این تئوری همانند نظر الیس جان (Ellis John – 1774) است که با نقل‌قول از شهاب‌الدین قرن پانزدهم اوّلین معرفی قهوه نوشیدنی در یمن را به مفتی شهر عدن، جمال‌الدین، که تقریباً همزمانه اش بوده نسبت می دهد. جمال‌الدین در یکی از سفرهایش به ایران عده‌ای را درحال نوشیدن قهوه می بیند، که در آن زمان او آن را استعمال نمی کند. اما در بازگشتش به عدن او مریض شده و تصمیم می گیرد تا نوشیدن قهوه را امتحان کند و ببیند که آیا بر وضعش تأثیری می گذارد یا خیر. با انجام این کار، وی نه تنها سلامتش را بازیافت، بلکه فوائد سودمند دیگری را نیز درک کرد. از جمله آرامش از سردرد، احساس سرزندگی و پس راندن خواب آلودگی. در نتیجه، او این نوشیدنی را به دیگر دوستان صوفیش معرفی کرد تا بتوانند با کمک آن شبهایشان را آسان‌تر صرف عبادت کنند. استعمال و رضایت مفتی از آن هم باعث اعتبار و تبلیغ قهوه شد تا جایی که آرام آرام جای نوشیدنی القات را در بین مردم گرفت.


اسناد تاریخی نشان می دهند که قهوه از طریق ایتالیا به اروپا راه یافت.

تجارت فعال میان ونیز و آفریقای شمالی، مصر و شرق کالاهای مسلمانان از جمله قهوه را به این اصلی‌ترین بندر اروپا می رساند. تجار ونیزی پس از کشف مزه قهوه، به این نتیجه رسیدند که پتانسیل تجاری بسیار خوبی دارد و از سال 1570 میلادی مشغول واردات آن شدند. همانند هر سنت جدیدی در اروپای آن زمان، طبقه ثروتمند اوّلین استفاده کنندگان آن بودند. در مرحله بعدی، قهوه در بازارهای ونیز به معرض فروش گذاشته شد، و بالاخره سریعاً در اختیار عموم جامعه قرار گرفت و فراوان شد. اوّلین قهوه‎خانه‌های ونیز در سال 1645 گشایش یافتند. تا سال 1763 ونیز صاحب 218 قهوه فروشی بود. و بالاخره، قهوه تبدیل شد به کالای تجاری اصلی میان ونیز و آمالفی، تورین، جنوا، میلان، فلورانس و رم، ( همگی شهرهای ایتالیای آن زمان) که از آنجا به باقی اروپا راه یافت.
یک منبع معرفی کننده و تبلیغاتی دیگر یادداشت‌های مسافران و سفیرهای ارسالی به بلاد مسلمانان بود. یک مثال جیان فرانسسکو موروسینی (Gian Francesco Morosini) سفیر جمهوری ونیز نزد سلطان عثمانی در سال 1582 میلادی است. در یک گزارش از استانبول او توضیح می دهد که چگونه در شرق مکانهای تجاری ای وجود داشتند که مردم چندین بار در روز در آن‌ها گرد آمده تا نوعی نوشیدنی داغ تیره رنگ را میل کنند. یک سند دیگر افشا می کند که پادوان پروسپرو آلپینو(Paduan Prospero Alpino)، گیاه شناس و پزشک معروف ایتالیایی با خودش چندین کیسه قهوه از شرق ( احتمال زیاد از مصر) آورد و در کتاب تاریخ گیاهان مصری اش، چاپ شده در ونیز در سال 1591، درخت قهوه و میوه اش را که در باغ یک کاپیتان دیده بود توصیف می کند.
همانند اکثر چیزهایی که از طرف مسلمانان وارد می شدند، قهوه نیز در ابتدا با مخالفت دینی و بزرگان دینی روبه‌رو شد. پاپ کلمنت هشتم (Pope Clemente VIII – 1536-1605) ابتدا تصمیم داشت مصرف آن را حرام اعلام کند. تاریخ چنین می گوید که وی پس از نوشیدن قهوه، آن را تائید کرده و تقدیسش کرد. این تاییدیه چراغ سبز مصرف قهوه بود، و آغازگر رسیدن آن به در تمامی خانه‌های اروپایی!


قهوه وبریتانیا . انگلستان

علاقه انگلیسیان به قهوه ( به همراه مسائل دیگری همانند حمام های ترکی و گل کاری) در قرن 17 میلادی اتفاق اقتاد، زمانی که غرب مملو از حیرت و در حسرت شیوه زندگی زیبا و دلفریب ترکان عثمانی بود. دانه های قهوه را کمپانی هند شرقی از یمن از طریق دریای سرخ و کمپانی لوانت از طریق شهر آلپو (در سوریه) وارد می کردند. آشنایی اوّلیه قهوه با انگلستان از طریق مصارف پزشکی بود، اوّلین سند نشانگر آن مقاله‌ای دوصفحه ای نوشته شده در آکسفورد در سال 1659 توسط " یک پزشک عربی"، دکتر ادوارد پوکوک (Dr Edward Pococke) است. اوّلین قهوه‎خانه در انگلستان را به سال 1650 نسبت می دهند، گرچه نوشیدن قهوه از چندین سال قبل تر آغاز شده بود. برن (Burn) گزارش می دهد از دانشجویی در دانشگاه آکسفورد به نام ناتانیل کونوپیوس (Nathaniel Conopius) که اوّلین کسی بود که برای استفاده شخصی خودش قهوه درست می کرد هنگام درس خواندن در دانشگاه. وی در سال 1648 فارق التحصیل شده است. من باب پایه‌گذاری اوّلین قهوه‎خانه، برن این موضوع را به تاجری یهودی به نام یعقوب (Jacob) نسبت می دهد که اوّلین قهوه‎خانه را در سال 1650 در ده سینت پیتر در شرق آکسفورد بنا کرد. بنا بر داربی (Darby)، شناخت از قهوه از طریق ترکان بود. او گزارش می دهد که اوّلین بار تاجری ترک به نام پاشا رزی آن را آورده است. این واقعه باید قبل از سال 1650 باشد، تاریخی که قهوه‎خانه‌ای به نام "سر پاشا رزی" (Pasqua Rosee’s Head) به افتخار این تاجر درخیابان سینت مایکل در کورنهیل و لندن باز شده بود. آقای پاشا می دانست که چگونه دانه های قهوه را به شیوه ترکی بو داده و درست کند. او اوّلین کسی بود که به فروش قهوه در قهوه‎خانه‌ای در جرج یارد، خیابان لومبارد پرداخت. بعداً در سال 1658 قهوه خانه دیگری با نام "سر سلطان" در کورنهیل افتتاح شد و تا سال 1700 در حدود 500 قهوه‎خانه در لندن وجود داشت.
قهوه‎خانه‎ها در بین قرن 17 تا 18 در انگلستان شدیداً مورد علاقه و شهرت واقع شدند. این علاقه وافر در کارهای ادبیاتی حجیمی که به این موضوع می پردازند مشهود است. بر اساس این کارهای ادبیاتی فوق‌العاده می توان نتیجه گرفت که قهوه‎خانه‎ها مکان هایی تفریحی بودند معمولاً برای روزنامه خوانی، بازی کردن، دود کردن تنباکو و همچنین نوشیدن قهوه و چای. آن‌ها همچنین مکانهای بحث در مورد مسائل داغ سیاسی و دینی روز بودند. به دلیل همین کاربرد آخر، ابتدا در سال 1663 قهوه‎خانه‎ها مجبور به دریافت مجوز شدند و بعداً در سال 1675 لایحه‌ای آن ها را " سمینارهای براندازی" خوانده و دستور تعطیلیشان داده شد. اما پس از چند روز دوباره اجازه فعالیت داده شد.
قهوه‎خانه‌ها معروف شدند به " دانشگاه های پنی ای" (Penny University)، که نظر اجتماع به این مکان ها را مکان هایی برای کسب علم نشان می دهد، نشانه ای که دانشجویان و دانشمندان و مردمان با استعداد از مشتریان همیشگی آن‌ها بودند. منظور از "پنی" قیمت یک فنجان قهوه در آن زمان است.
مسئله دیگری درباره قهوه‎خانه‌های انگلیسی باب شدن استفاده از نشانه ها و علامت های ایده برداری شده از مسلمانان است، معمولاً نقش سر یک مسلمان، در بیرون مغازه تا رهگذران را جلب کند. نقاشی ها و نام‌هایی همانند "سر سوریایی"، " سر سلطان" یا "سر ترک" اکثر خیابان‌های انگلستان را زینت می دانند، نشان گری قوی از علاقه وافر انگلیسیان به مسلمانان و دنیایشان.
نشانه ای دیگر ساختن و فروش "مارک" های قهوه‎خانه‎ها به خصوص در قرن 17 است. این‌ها پوسترهایی بودند شامل چهره یک فرد مسلمان یا نامش. این پوسترها به مشتریان وفادار که از آن ها مجموعه جمع‌آوری می کردند فروخته می شد. بعضی از این علامات هنوز زینت دهنده بعضی بار ها و چای خانه‌های انگلیسی است.


ارتباط قهوه و مسلمانان

آنتونی گالاند در کتاب سال 1699 اش (‘de l’origine et du progrez du café’” ) ارتباط قهوه، چای و شکلات را با مسلمانان بیان می کند. او گزارش می دهد که آقای دلاکروکس (de la Croix) ، مترجم پادشاه لویی چهاردهم، بوی اطلاع داد که آقایی به نام تونوت (Thevenot) که به شرق سفر کرده با خودش "قهوه" به پاریس آورده. آقای تونوت در برگشتش به پاریس در سال 1657 از دانه هایی که آورده بود برای مصرف شخصی استفاده کرد و همچنین دوستانش را برای صرفش دعوت کرد، از جمله موسیو دلاکوکس. کروکس تأیید می کند که از آن زمان به بعد به نوشیدن آن ادامه داده، عمدتاً از طریق تجار ارمنی که در پاریس اقامت داشتند، و آرام آرام آن را در شهر اعتبار دادند. اما سرعت ناگهانی مصرف این نوشیدنی در پاریس پس از 1669 اتفاق می افتد. در آن سال پاریس میزبان سفیر سلطان محمد چهارم عثمانی، سلیمان آقا، بود، که همراه با خود و همراهانش مقدار قابل توجهی قهوه آورده بود. آنان نه تنها از مهمانان فرانسوی و اروپاییشان با این نوشیدنی پذیرایی کردند بلکه مقداری هم به دربار شاهنشاهی هدیه کردند. سلیمان آقا طی اقامتش، از جولای 1669 تا مه 1670، موفق شد تا عادت نوشیدن قهوه را با قوت در میان اهالی پاریس جای بیندازد. دو سال بعد، شخصی ارمنی به نام پافآل (Pafeal) اوّلین قهوه‎خانه پاریس را پایه‌گذاری کرد، اما شکست خورد. عده دیگری از ارمنیان و پاریسیان نیز شانسشان را امتحان کردند اما سودی نکردند. درآخر، یک فرانسوی مکانهایی بزرگ و بسیار شیک و زیبا به سبک طراحی داخلی شرقی پر از جزئیات و ریزه کاری بنا کرد و در آن شروع به فروش قهوه، چای، شکلات و دیگر اقلام پرداخت. او توانست تجار ثروتمند و نخبگان را به خود جذب کند،و به زودی تعداد قهوه‎خانه هایش در پاریس به تنهایی از مرز 300 گذشت.
در باب اوّلین آشنایی فرانسه با قهوه، گالاند تاریخ 1644 را ذکر می کند. این سالی است که در آن عده‌ای مردان فرانسوی از مارسی، که همراهان موسیو دلاهای به قسطنطنیه بودند، با خودشان قهوه و وسائل لازم برای آماده‌سازی آن را آوردند. در سال 1671، اوّلین قهوه‎خانه مارسی در محله اکسچنج بنا شد. این قهوه‎خانه به سرعت پر از مشتری شد، عمدتاً تجاری که به شرق و ترکیه سفر می کردند و آن را جای بسیار مناسبی برای بحث درباره تجارتشان یافتند. این موفقیت منجر به گشایش قهوه‎خانه‌های دیگر مارسی شد که بعداً سراسر فرانسه را در بر گرفت


قهوه و اتحادیه اروپا

فرهادزعفری هشجین مدرس بین المللی و مولف کتاب های کافی شاپ درایران

پس از ایتالیا، فرانسه و انگلستان، باقی اروپا نیز راه آنان را در پیش گرفت و این نوشیدنی جدید را همه در آغوش گرفتند. در آلمان به عنوان مثال، منابع نشان می دهند که دکتر و گیاه شناسی آلمانی به نام راوفوس (Rauwofus) که در 1573 به شرق سفر کرد جزو اوّلین اروپائیانی بود که به قهوه اشاره می کنند. کتاب وی در سال 1582 به چاپ رسید. در رابطه با شهر وین، منابع تاریخی ماجرایی متفاوت از باقی اروپا را ذکر می کنند. پس از شکست ارتش عثمانی که وین را در 1683 تحت محاصره گرفته بود، عثمانیان مقدار زیادی قهوه از خود بر جای گذاشتند. ارتش‌های اروپایی که مشغول دفاع از شهر بودند، که شامل ارتش‌های آلمان و لهستان و بسیار دیگر داوطلبان اروپایی می شدند، این غنیمت را تصاحب کرده و به خود به سرزمینهایشان بردند. اما تاریخ ساخت اوّلین قهوه‎خانه برلین به سال 1720 برمی گردد.
هلندین موفق به کشت مزارع بزرگ قهوه در مستعمره "جاوا" شان در اندونزی شدند. گرچه مشخص نیست که دانه ها را از کجا به دست آوردند اما می توان احتمال غریب به یقین داد که آن‌ها را از مسلمانان آسیای جنوب شرقی به دست آورده بودند، و احتمال زیاد هند. از مستعمره شان در جاوا، هلندیان تجارت موفقی بر پا کردند، چرا که تبدیل شدند به واردکنندگان و توزیع کنندگان قهوه در اروپا. گزارشات ذکر می کنند که اشاعه کشت قهوه کاری هلندیان بود. آن‌ها به لویی چهاردهم فرانسه یک درخت قهوه برای باغ گیاه شناسی اش هدیه دادند. اما این گزارشات باید با احتیاط نگریسته شوند، چرا که لویی چهاردهم همچنین هدایایی از قهوه توسط سفیر عثمانی نیز دریافت کرده بود.


قهوه و آمریکا

معرفی قهوه به آمریکا به فرانسویان نسبت داده شده از طریق مستعمره هایشان در بسیاری از نقاط این قاره، شروع از مارتینیکه و استعمارات هند غربی (Martinique and West Indies colonies ) بود که اوّلین مزارع کشت قهوه فرانسویان بر پا گشت. پس از آن قهوه به مقدار زیاد در آمریکای جنوبی کشت شد، تا جایی که اکنون قهوه برزیلی اعتبار مهمی در بازار قهوه دارد.
از قهوه عربی و ترکی تا کاپوچینو و کرویسانت (Croissant) ( نان صبحانه هلال شکل)
مصرف قهوه در اروپا عمدتاً بر اساس شیوه سنتی آماده‌سازی این نوشیدنی توسط مسلمانان بود. این یعنی جوشاندن مخلوط پودر قهوه بو داده شده و شکر و آب سرد بر روی حرارت تا بجوشد.
اما از سال 1683 به بعد شیوه ای جدید در آماده‌سازی و نوشیدن قهوه اختراع شد. قهوه "کاپوچینو" توسط کشیشی به نام "مارکو داویانو" Marco d’Aviano)) از فرقه کلیسایی "کاپوچین" (Capuchin monastic order) به وجود آمد. او مسئول موج دادن کاتولیک‌ها و پروتستان‌ها به جنگ علیه ترکان مسلمان عثمانی در جنگ 1683 وین بود. داستان چنین روایت می کند که پس از پیروزی اروپائیان، اهالی وین از قهوه های به جا مانده سربازان عثمانی "قهوه ترکی" درست کردند، اما ذائقه شان از مزه آن خوشش نیامد، پس این قهوه را با خامه و عسل مخلوط کردند. این رنگ قهوه را به رنگ قهوه ای خاصی شبیه رنگ عباهای کشیشان کاپوچین کرد. پس اهالی وین این قهوه جدید را به افتخار فرقه مارکو داویانو "کاپوچینو" نامگذاری کردند. از آن زمان به بعد مصرف کاپوچینو به دلیل مزه لذیذش باب شده است، گرچه در اصل نوشیده شد به مناسبت جشن پیروزی اروپا بر عثمانی.


قهوه در در زمان صفویه جای خود را در میان نوشیدنی‌های روزانه ایرانیها باز کرد و نمونه‌ای است از ورود ایران به شبکه اقتصادی جهانی آن دوران. تا قرن نوزدهم که چای به نوشیدنی غالب مردم تبدیل شد، همچنان این ماده سیاه و تلخ بسته به منطقه جغرافیایی و طبقه اجتماعی دوستداران خود را داشت. امروزه نوشیدن انواع قهوه از جمله قهوه فرانسه، اسپرسو، کاپوچینو . ماکیاتو.کافه لته.هات چاکلت.وایت چاکلت.آیس کافی .آیس تی.آیس شکلات میلک.و قهوه فوری وشیرقهوه طرفداران زیادی پیدا کرده. البته قهوه ترک بخاطرمحبوبیت میان ایرانیان ارمنی از گذشته در میان مردم رایج بوده و بواسطه فال قهوه جایگاه خاص خود را داشته. امروز می‌توانید در تمام کافی‌شاپ‌ها و قهوه‌سراها به راحتی این نوشیدنی نشاط‌آور را پیدا کنید. انواع .بستنی ها.مثل سان شاین ساندی. پیچملبا.بنانا اسپلیت.هات فاچ ساندی.شکلات ساندی.بلوبری ساندی.وگلاسه‌ها . میلک شیک ها.کوکتل ها.ابمیوه ها.اسنک ها.کیک ها و صدها نوشیدنی دیگر توسط بنیانگذار کافی شاپ حرفه ای درایران که در کتاب دنیای دسرها 2 و 1 آموزش کافی شاپ توسط فرهاد زعفری هشجین مولف کتاب نگارش شده است از نوشیدنی‌های مورد علاقه مردم هستند.


كاكائو؛ و شکلات غذاي خدايان

تاريخچه ي شكلات به بيش از 1500 سال پيش بر مي گردد، جنگل هاي انبوه آمريكاي مركزي به دليل باران هاي فراوان و رطوبت زيادش شرايط آب و هوايي مناسبي را براي كشت درخت كاكائو فراهم مي كرد.

در آن زمان، ماياها در آمريكاي مركزي و جنب مكزيك زندگي مي كردند.

آن ها درخت كاكائو را مي پرستيدند و معتقد بودند اين درخت نشانه الهي دارد.

كلمه كاكائو نيز لغتي مايايي است به معني غذاي خدايان! ماياها با برشته و آرد كردن دانه هاي درخت كاكائو و اضافه كردن ذرت و فلفل به آن معجون درست مي كردند. اين نوشيدني براي مصرف در مراسم خاص و هم چنين به عنوان يك نوشيدني در ميان افراد ثروتمند و سران مذهبي قوم به كار مي رفت.

قوم آزتك در مكزيك نيز ارزش زيادي براي دانه هاي كاكائو قائل بودند ولي چون آن ها در قسمت هاي شمال تر مكزيك كه خشك است زندگي مي كردند، شرايط آب و هوايي براي كشف اين درخت فراهم نبود. بنابراين آن ها بايد دانه هاي كاكائو را مي خريدند يا طي جنگ ها به غنيمت مي گرفتند.

آزتك ها به قدري به اين دانه ها اهميت مي دادند كه هر 100 عدد دانه كاكائو را معادل قيمت يك برده مي دانستند. ماليات هايي كه به امپراطور نيز داده مي شد نيز معادل دانه هاي كاكائو بوده، لذا نقل شده امپراطور آزتك ها روزي 50 ليوان نوشيدني كاكائو نوشيده در حالي كه معتقد بوده كه يك ليوان از اين نوشيدني، اجازه مي دهد كه فرد همه روزه را بدون غذا راه برود. آزتك ها، كاكائو را حتي با ارزش تر از طلا و نقره مي دانستند به طوري كه گفته شده فلزات گران بها، پر از دانه هاي كاكائو بوده است.

اولين بار كريستف كلمب كاكائو را از آمريكا به اروپا آورد تا به ملكه اسپانيا نشان دهد. در آن زمان از شكلات در انواع نوشيدني ها استفاده مي شد و براي گرفتن تلخي آن مقداري شكر به آن اضافه مي كردند.

در سال 1828، هلندي ها روشي را اختراع كردند كه طي آن چربي دانه هاي كاكائو گرفته مي شد و از آن " كره كاكائو " تهيه مي گرديد. از باقي مانده آن نيز " پودر كاكائو " تهيه مي شد.

البته ناگفته نماند با توجه به اینکه اروپا مرکز کشت قهوه و کاکائو نیست ولی در فرآوری این محصول مدیون هلندی هاست یادتان نره اگه هوس هات چاکلت و وایت چاکلت کردید به کافی شاپهای زنجیره ای صدف مراجعه کنید

گفته مي شود جوزف فراي اولين كسي بود كه در سال 1847 ميلادي شكلات را به شكل امروزي روانه بازار كرد و براي اين كه قيمت شكلات كمي پايين بيايد به چربي كاكائو، چربي هاي ديگري را نيز افزود.

كاكائو ماده اي تلخ مزه است كه از دانه هاي درخت گرمسيري كاكائو به دست مي آيد.

دانه هاي كاكائو از نظر طعم تلخي و عطر با هم متفاوت هستند و گران ترين نوع كاكائو از دانه هاي درخت كرئيولو به دست مي آيد كه تلخي آن نسبت به ساير كاكائو ها خيلي كمتر است و تنها 10 درصد از شكلات هاي دنيا با استفاده از اين نوع كاكائو استفاده مي شود.

جالب است بدانيد كه در نوع مرغوب شكلات ها، تنها، 10 درصد كاكائو به كار مي رود.

فوايد شكلات

تحقيقات نشان مي دهد شكلات براي سلامت

كلسترول خون را تنظيم كرده و به دليل داشتن خواص آنتي اكسيداني از التهاب و نابودي سلول ها جلوگيري مي كند.

از طرف ديگر مصرف روزانه 30 گرم شكلات تلخ فشار خون را به ميزان قابل توجهي كاهش مي دهد و سبب افزايش حافظه نيز مي شود.


اين ماده خوراكي لذيذ مي تواند روند سخت شدن عروق در افراد سيگاري را نيز كند نمايد.

جالب است بدانيد تئوبرومين موجود در شكلات در داروهاي ضد سرفه استفاده مي شود و خوردن شكلات تلخ مي تواند دفعات سرفه و تأثير سوء آن بر سيستم قلبي عروقي و اعصاب مركزي را كاهش دهد.

شير كاكائو نيز سبب سر حالي و تقويت عضلات مي شود و براي ورزشكاران بسيار مفيد است.

يكي ديگر از فوايد شكلات هاي سياه براي ديابتي ها است آن هايي كه از ترس بالا رفتن قند خون شان دور انواع شكلات و شيريني را خط كشيده اند بايد بدانند مصرف كاكائوهاي تلخ و سياه به اندازه مناسب، هيچ ضرري را در پي ندارد.

چرا زنان بيشتر از مردها به شكلات علاقه دارند؟

شايد جواب در هورمون ها باشد. خوردن شكلات در زن ها شايد تلاش ناخودآگاه براي يكنواخت نگه داشتن سطح هورمون ها باشد.

زنان بيان مي كنند كه اشتياق زيادي براي خوردن غذاهاي چرب و شيرين مثل شكلات در دوره عادت ماهانه خود دارند. اين مسئله شايد به علت سطح بالاي پروژسترون در آن زمان باشد.

پروژسترون هورموني زنانه است كه در تخمك گذاري و سيكل هاي ماهانه اثر دارد. اين طور گمان مي شود كه پروژسترون باعث ذخيره سازي چربي مي شود. در دوره عادت ماهانه كه ميزان اين هورمون بالا است چربي بيشتر ذخيره مي شود و در نتيجه ميزان چربي خون كم مي شود. همين مسئله باعث مي شود زنان در اين دوره ميل به خوردن چربي پيدا كنند و يكي از اين مواد پُر چرب، شكلات است.

در ايتاليا تحقيقي انجام شده كه نشان مي دهد زناني كه به طور مداوم شكلات مي خورند از نظر زندگي زناشويي وضعيت بهتري دارند. شكلات در ظاهر اثر فيزيولوژيكي مثبتي روي تمايلات جنسي زنانه دارد.

اگر شماها جزء طرفداران شكلات هستيد، بدانيد كه خواص مثبت زيادي براي آن پيدا شده است. اگر نگران كالري هاي اضافي آن هستيد، بهتر است در فكر خود تجديد نظر كنيد. گفته شده شكلات نه تنها باعث اضافه وزن نمي شود بلكه استفاده ي درست شكلات، خود يك رژيم غذايي است.

قلب بسيار مفيد است و مانع از لخته شدن خون مي شود

قهوه و کافی شاپ در ایران چگونه به وجودآمد

اگر بخواهیم از استفاده کامل و دایمی قهوه در ایران نام ببریم فقط میتوانیم به نقاط جنوبی کشور اشاره داشته باشیم . البته ناگفته نماند اکثر مورخین و جهانگردان در خاطراتشان نوشته اند که قبل از دوره صفویه رفتیم ایران ویه نوشیدنی خوردیم که اونا میگفتند قهوه . مخصوصا شهرها و کشورهای منطقه خلیج همیشه فارس . و غالبا در بین عرب های این نواحی بیشتر مرسوم است . در این مناطق معمولا قهوه را از قبل جوشانده و حاصل ان را که ( شربت قهوه ) نامیده میشود استفاده میکنند .. استفاده از قهوه در مراسم خاص . مقبول طبع همه است و جزء لاینفک پذیرایی از مهمانان است . ابتدا شربت قهوه را که از قبل تهیه کرده اند در ظرف مخصوصی که در گویش محلی به نام ( دله قهوه ) معروف است میریزند و سپس بر روی اتش قرار میدهند . و در نهایت در فنجان های کوچک که مخصوص قهوه خوری است میریزند .

کافی شاپ در ایران چگونه شکل گرفت؟

و اما کافی شاپ در ایران چگونه شکل گرفت حدود30 سال پیش کافی شاپ امروزی وجود نداشت به جز کافه نادری و چندتا لابی هتل جایی برای خوردن قهوه وجود نداشت .برحسب علاقه ای که به این رشته لعنتی پیدا کردم تمام زندگی خودرا وقف کافی شاپ کردم روز بود که 2 لیتر قهوه می خوردم تا اینکه معتاد قهوه شدم . خوب مردم هم قهوه هارا نمی شناختند به جز ترک.فرانسه.نسکافه هرچی تو منو می نوشتیم مثل کاپچینو یا ماکیاتو.اوله.کرتو.ریسترتو.اسپرسو مردم متوجه نبودند.فکر میکردند پرنده است یا خزنده .الان را نگاه نکنید هرکی از مامانش قهر کرده رفته کافی شاپ زده به خدا همینها نمی دانستند کافی شاپ خوردنی است یا محل فروش قهوه و امثالهم. حالا مدعی کذایی زیاده یکی مدعی است هر هفته یکبار می ره دوبی تو استارباکس دوره می بینه ویکی مدعی است اولین دارنده مدرک استارباکس در ایرانه.دهها هزار نفر را در کل ایران اموزش دادیم خدا را شکر هرکسی روزی خودرا یه جورایی پیدا می کنه. مشکلات کافی شاپ و کافی شاپ داری خوب اون اوایل یعنی چند وقت بعداز انقلاب اسلامی و هجوم صدام و اطرافیانش به ایران و چندتا کافی شاپی که بودیم دختر پسرهای جون و پول دار هجوم اوردند یواش یواش هم کافی شاپ شد لانه زنبور.از یه طرف جنگ و جبهه و از یه طرف تجمع جونها و از یک طرف ایراد مسولین و کمیته ها البته جایی که خانواده بیشتر می امدند کاری نداشتند.حدود سالهای 1361 به بعد کافی شاپ مثل قارچ رشد کرد. خوب کافی شاپ منو حسین اقا صالح اعلا بودیم دیگه کسی به واقع کافی نمی فهمید تابلو کافی شاپ هم کسی نداشت چون اصلا اتحادیه نداشت .سال 65 کافی شاپ در تهران انگشت شمار بود ولی حالا یعنی سال 87 و اول 88 هزاران کافی شاپ در ایران تاسیس شده کافی شاپ حرفه ای در ایران اولین کافی شاپ حرفه ای را در سال 1364 در تهران تاسیس کردم منو کامل و متنوع خوب اینترنت و ماهواره هم نبودن اطلاعات مردم هم نسبت کافی شاپ کمتر بود .با این حال هر روز به تعداد کافی شاپهاااضافه میشد. بعد از چندین سال تلاش شبانه روزی تونستم .اولین کتاب عمومی کافی شاپ را بنویسم که سر مجوزش هم خیلی سختی کشیدم.سال 1371 آموزش کافی شاپ را در هتل اوین شروع کردم که با استقبال مردم و مدیران هتلها روبرو شد.زمان اجلاس سران کشورهای اسلامی هم کلی تو هتلها اموزش دادم و منو هتلها را هم کلی متحول کردیم. اموزش کافی شاپ یواش یواش از رستورانها.آموزشگاه ها.رستورانها شروع کردیم تا از صدا وسیما سر در آوردیم برنامه بخانه برمی گردیم اون هم با استقبال مردم روبرو شد .به این فکر افتادم کتاب استاندارد کافی شاپ را بنویسم سر مجوزش هم با ارگانهای مختلف در تماس بودیم برای اولین بار استاندار کافی شاپ را در اداره پژوهش سازمان فنی حرفه ای کشور تدوین کردم و کتاب دنیای دسرها1و2 چاپ و در دست رس مردم قرار گرفت الان کلیه آموزشگاه های فنی حرفه ای کشور به عنوان منبع آموزشی استفاده میکنند.

و اما کافی شاپ صدف خودمون کافی شاپ صدف سال 1368 در خیابان ولیعصر افتتاح کردیم نا گفته نماند چندتا فیلم و سریال هم در اونجا بازی شد

مثل سالهای بی قراری بیژن امکانیان.آپارتمان شاد.وچندتای دیگر که اسماشنو فراموش کردم. شعبه های دیگر صدف سربزنید شعبات دیگر هم بزودی افتتاح میشود. کافی شاپ های زنجیره ای صدف شماره ثبت 124508 تاریخ 13/6/1384 اولین کافی شاپهای زنجیره ای در ایران : کافی شاپهای زنجیره ای صدف در نظر دارد تعدادی محدود نمایندگی خودرابا شرایط ویژه واگذارنماید. کافی شاپهای زنجیره ای صدف اولین کافی شاپهای حرفه ای در ایران با استاندارد بین المللی با منوهای منحصر به فرد مطابق با استانداردهای اروپا و آمریکا کاملا متفاوت باکافی شاپهای موجود درایران با منو متنوع فورمولاسیون جدید،تنوع،نوآوری در تمام فصول و تضمین فروش بالا انواع نوشیدنی های گرم و سرد شامل: قهوه ها،بستنیها،گلاسه ها،میلک شیک ها،آبمیوه ها،فراپه ها،کوکتلها،اسنکها،دسرها،کیک ها،شربتهاو فروت پکهای جدید توسط بنیانگذار کافی شاپ حرفه ای در ایران دارای منشور کیفیت ثبت شده یک سرمایه گذاری مطمئن برای سرمایه گذاران . شعبات کافی شاپ صدف شعبه یک مرکزی: تهران:خیابان ولیعصر بالاتر از پارک ساعی ساختمان صدف


http://www.sadafcoffeeshop.com

با تقدیم احترام فرهاد زعفری هشجین

مدیریت سایت

لینک ثابت به این آموزش - پنجشنبه، ۳ تیر ماه ۱۳۸۹
zar.gif مرکز دکوراسیون و تاسیس هتل، رستوران و کافی شاپ در ایران %D8%A8%20%D8%A2.jpg سپند - اولین ارائه دهنده نرم افزار جامع رستوران و کافی شاپ در ایران امور نمایندگی های کافی شاپ های زنجیره ای صدف   شوپن بهانه ای برای با هم بودن هتل داد - یادگاری هشتاد ساله در مرکز تاریخی شهر یزد / agdagbaner.gif کافه صدف دانش پژوهان رایمند - فرصت های تحصیلی خارج از کشور - مشاوره و پذیرش دانشجو محل تبلیغات شما Res2ran.Com Photo Mehrdad فروشگاه برای همه