نقش تغذیه در سلامت دهان و دندان
آشامیدنى ها و تعداد وعده هاى غذایى با تاثیر بر روى میکروب هاى موجود در دهان، نقش مهمى را در تکامل دندان، لثه، نسوج و ساختار استخوانى محیط دهان و همچنین پیشگیرى از انواع بیمارى هاى دهان ایفا می کنند که عمدتاً این تاثیرات به شکل سیستمیک است.
کمبود ویتامین هاى B12 ، C ، ریبوفلاوین ، فولات و مواد معدنى مثل روى ، آهن، در کاهش روند ترمیم نسوج دهانى موثر است. به همان نسبت که کمبود مواد یاد شده در شکل گیرى و سلامت دهان موثر است، متقابلاً شکل و سلامت حفره ی دهان نیز در دریافت مواد فوق و استفاده از آنها نقش دارد؛ به عبارتى مى توان گفت این دو وضعیت به گونه اى به هم وابسته اند.
بیمارى هاى دهان عمدتاً در پى پوسیدگى دندان ها ایجاد مى شود. فقدان یک یا چند دندان و یا بى دندانى کامل در سنین بالاى ۶۵ سال رایج است که این مشکل تاثیر بسزایى در تغذیه ی این دسته از افراد دارد و علاوه بر آن باعث اختلال در رشد، تکامل، بقا و ساختار حفره دهانى مى شود.
جزئیات اشاره شده در ذیل بخشى از این مشکلات را مطرح مى سازد.
بیمارى هاى پریودنتال به صورت یک بیمارى موضعى و سیستمیک محسوب مى شود. کمبود موادى مانند ویتامین هاى A، C، E ، فولات و بتاکاروتن و املاح معدنى چون کلسیم ، فسفر و روى در ایجاد بیمارى یاد شده نقش موثرى دارند.
سرطان دهان که اغلب در اثر استفاده ی بیش از حد تنباکو و الکل رخ مى دهد، از سویى باعث افزایش نیاز به کسب انرژى و مصرف مواد غذایى در بیمار مى شود و از طرف دیگر در خوردن و تغذیه ی بیمار مشکلاتی را به وجود می آورد که عمدتاً مى تواند ناشى از روش هاى درمانى مانند جراحى ها، رادیوتراپى، شیمى درمانى و سایر موارد درمانى باشد.
از بیمارى هاى حاد و مزمن دیگرى که مى تواند در توانایى خوردن فرد، تاثیر منفى داشته باشد مى توان به دیابت کنترل نشده اشاره کرد که توام با سندرم سوزش زبان، برفک و خشکى دهان است. همچنین مشکلات دهانى می تواند ناشى از نقص سیستم ایمنى بدن مانند ایدز باشد.
* نقش تغذیه در تکامل دندان ها
تکامل دندان هاى شیرى در ماه دوم و سوم جنینى آغاز مى شود و معدنى شدن آنها از ماه چهارم جنینى تا دهه ی اول زندگى فرد ادامه دارد. مواد غذایى که جنین از بدن مادر دریافت مى نماید، نقش موثرى در تشکیل و تکامل ساختار دندان ها در مرحله قبل از رویش آنها دارد.
تشکیل دندان ها با معدنى شدن ماتریکس پروتئینى آنها همراه است. در عاج دندان، پروتئین به صورت الیاف کلاژن است که براى ساخت آنها وجود ویتامین C ضرورى است. ویتامین D جزء اساسى جهت تشکیل بلورهاى هیدروکسى آپاتیت از کلسیم و فسفر است. فلوراید نیز با اضافه شدن روى بلورهاى هیدروکسى آپاتیت، لایه ی مقاوم به پوسیدگى را روى دندان ها ایجاد مى کند.
تغذیه و رژیم غذایى در تمام مراحل تکامل، رویش و بقاى دندان موثر است. پس از رویش دندان، تغذیه نقش موثر و مداومى در تکامل، تقویت و معدنى شدن مینا و بقیه ی اجزاى دندان دارد.
نقش موضعى مواد غذایى مصرفى به ویژه کربوهیدرات ها و دفعات مصرف غذا را نباید فراموش کرد که در پی آن باکترى هاى دهان باعث تولید اکسیدهاى آلى از این مواد غذایی و در نتیجه پوسیدگى دندان ها می شوند.
در طول زندگى فرد رژیم غذایى نقش موثرى را در دندان ها، استخوان ها، پایدارى نسوج دهان و مقاومت در مقابل عفونت و افزایش عمر دندان ها دارد.
دکتر رضا آمری نیا- متخصص تغذیه
ماهی و سبزی؛ پیشگیری از آسم
محققان به تازگی توصیه جدیدی برای پیشگیری از ابتلای کودکان به انواع آلرژی و حساسیت، از جمله آسم، ارائه کردهاند: مصرف ماهی و سبزیجاتی مانند لوبیا سبز در دوران کودکی.
به گزارش رویترز، در مطالعه این محققان در دانشگاه «کرت» در یونان، کودکانی که تا ۶ سالگی در رژیم غذاییشان بیشتر ماهی و سبزیجات داشتند، تا ۵۷ درصد کمتر از سایر کودکان به آسم مبتلا شده بودند.
همچنین در این مطالعه مشخص شده کودکانی که از میوه تازه استفاده میکردند، تا ۶۲ درصد کمتر به خسخس سینه که از علائم اولیه تنگی راههای ریز تنفسی یا همان آسم است، مبتلا شدهاند.
این محققان عقیده دارند احتمالا چربی امگا-۳ موجود در ماهی، بهخصوص ماهی آزاد، با خاصیت ضدالتهابیاش، میتواند چنین اثری داشته باشد.
در مورد سبزیجات و میوهجات هم احتمالا آنتیاکسیدانها مسئول این فایده بودهاند.
رهایی از چاقی طولانی مدت
همانطور که در مقاله ی “وزن ایده آل یا وزن دلخواه؟” بیان شد، سیستم بدن شما با تعیین نقطه متعادل وزنی، در برابر تغییرات وزن مقاومت می نماید. حال برای شما که از افزایش وزن طولانی مدت رنج می برید و بارها رژیم های لاغری را امتحان نموده اید، راه حل چیست؟
برخی مطالعات جدید پیشنهاد می کنند که ۱۰ درصد کاهش وزن و حفظ آن برای مدت حدود 4 تا ۶ ماه به بدن کمک می کند تا با وزن جدید تطابق یابد و روی عدد وزنی کمتری تنظیم شود.
وقتی یک دفعه مقدار زیادی از وزنتان را در مدت کوتاهی کاهش می دهید، اختلالاتی در سیستم داخلی بدن شما ایجاد می شود و از آنجا که بدن سعی می کند وزن را در محدوده راحت تری حفظ کند، ترشح هورمون هایی مانند گرلین، موجب تشدید احساس گرسنگی و ضعف در شما می گردد. لذا بسیاری از متخصصین پیشنهاد می کنند که به جای این کار، با ایجاد تغییرات آهسته در غذاخوردن و فعالیت بدنی ، ابتدا ۱۰ درصد از وزنتان را کاهش دهید و قبل از اینکه بخواهید وزن بیشتری را کاهش دهید، این وزن جدید را برای چند ماه حفظ کنید. با این کار نه تنها پیغام های کافی برای کاهش نقطه تعادلی وزن در بدنتان ایجاد خواهند شد، بلکه شما نیز به خودتان این فرصت را خواهید داد که به انتخاب های غذایی جدید و کاهش حجم غذای مصرفی و افزایش فعالیت بدنی منظم عادت کنید.
چاق ها مراقب سنگ کلیه هم باشند!
محققان نتیجه گرفتند که افراد چاق بیشتر در معرض خطر ابتلا به سنگ های کلیه قرار دارند. البته این تحقیقات نشان می دهد که اضافه وزن بسیار زیاد تفاوت چندانی با اضافه وزن معمولی در ابتلا به بیماری سنگ کلیه ایجاد نمی کند.
سنگ های کلیه رسوبات سخت شده مواد معدنی و نمک های اسیدی هستند که دفع آن ها بسیار دردناک است. مبتلایان به این بیماری به ندرت به جراحی نیاز پیدا می کنند مگر آن که سنگ، خود به خود دفع نشود.
دکتر “بریان ماتلاگا” از “دانشگاه جانز هاپکینز” و همکارانش در تحقیقی که اخیرا انجام داده اند، نشان دادند که احتمال ابتلا به این بیماری با افزایش چاقی ارتباط دارد، اگر چه مشخص نیست که چرا وزن بر میزان بروز سنگ های کلیه تاثیر می گذارد اما محققان به شواهدی رسیده اند که نشان می دهد سطوح مختلفی از مواد در خون افراد چاق در بروز سنگ های کلیه نقش دارند.
البته پزشکان اعلام کرده اند که هنوز به دلیل اصلی افزایش خطر ابتلا به سنگ کلیه در افراد چاق پی نبرده اند، اما ممکن است ترشح هورمون هایی که به دلیل چاقی در بدن پخش می شوند یا رژیم غذایی خاص افراد چاق، از دلایل این موضوع باشد.
سنگ کلیه از نمک یا مواد معدنی به وجود می آیند که به طور طبیعی در کلیه وجود دارند و می توانند در طول زمان در کنار هم جمع شده و ایجاد بیماری کنند.
احتمال ابتلا به سنگ کلیه در چاق ها چیزی در حدود دو برابر دیگر افراد می باشد.معمولا به بیماران توصیه می شود آب فراوانی بنوشند تا بتوانند سنگ را از بدن شان دفع کنند که این روش می تواند به شدت دردناک شود. اگر با این روش سنگ خارج نشود آن گاه عمل جراحی تنها راه حل خواهد بود.
گروه ماتلاگا سوابق درمانی نود و پنج هزار و پانصد و نود و هشت نفر را که ۵۷ درصد آن ها زن و ۴۳ درصدشان مرد بودند را در فاصله زمانی بین سال های ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۶ مطالعه کردند. این سوابق در بانک اطلاعاتی یک بیمه خصوصی وجود داشت. گروه ماتلاگا برای دسته بندی وزن بیماران از شاخص توده ی بدنی(BMI) استفاده کردند.
آن ها در بررسی شان متوجه شدند افرادی که در گروه وزنی طبیعی یا دارای اضافه وزن قرار داشتند( یعنی BMI شان کمتر از ۳۰ بود)، ۶/۲ درصد شان به سنگ های کلیه مبتلا شده بودند، اما افرادی که در گروه افراد چاق، قرار داشتند( یعنی BMI شان بیشتر از ۳۰ بود)، ۹/۴ درصد شان به این سنگ ها مبتلا شده بودند.
به این ترتیب احتمال ابتلا به سنگ کلیه در چاق ها چیزی در حدود دو برابر دیگر افراد می باشد.
اما آن چه در این تحقیق مشخص شد، این بود که، در افرادی که دچار چاقی مفرط بودند نسبت به کسانی که چاق بودند، احتمال ابتلای شان به سنگ های کلیوی بیشتر نبود؛ مثلا فردی که BMI اش ۵۰ بود در احتمال ابتلا به سنگ کلیه با فردی که BMI اش ۳۰ بود، فرقی نداشت.
همچنین این مطالعه نشان داد که احتمال انجام عمل جراحی برای بیرون آوردن سنگ های کلیه در میان افراد چاق بیشتر از افراد غیر چاق بود.
نسل جدید قرصهای لاغری
تا به حال روشهای میانبر زیادی برای کاهش وزن پیشنهاد شده است؛ روشهایی که مستقیماً با اراده انسان سر و کار نداشته باشد و او را مجبور به انتخاب گزینه ترک غذا نکند.
نمونهاش انواع و اقسام داروهایی است که اشتها را کم میکنند، جراحیهایی که با بریدن قسمتهایی از معده، حجم آن را کم میکنند یا توده چربیهای داخل بدن را خارج میکنند.
این بار هم یکی از این روشها را، محققان ایتالیایی پیشنهاد دادهاند؛ دارویی که بتواند با اشغال حجم عمدهای از معده، باعث سرکوب اشتهای سیریناپذیر چاقها شود.
ابداع این محققان به این ترتیب است که با استفاده از سلولز، نوعی هیدروژل گرد مانند ساختهاند. وقتی این گرد خورده میشود، یک لیوان آب هم رویش، در معده باد میکند و به فرد احساس پُری معده دست میدهد؛ احساسی که به مغز این پیام را مخابره میکند که «تو سیری و نیازی به غذا نداری!» این پیام ساختگی، میتواند تا چند ساعت، بدون غذا، فرد را سرپا نگه دارد.
به گفته این محققان ایتالیایی، این قرص «به اندازه یک وعده اسپاگتی کامل» (و این از دید یک ایتالیایی یعنی خیلی!) شکم را سیر میکند.
این محققان از مؤسسه تحقیقات ملی پزشکی ایتالیا، داروی جدید را ، که هنوز اسمی برایش انتخاب نشده، روی ۲۰ نفر آزمایش کردهاند و گزارش دادهاند که هیچ مشکلی برای آنها به وجود نیامده است.
به گفته این محققان، این دارو باید نیم تا یک ساعت قبل از صرف غذا خورده شود تا بتواند جلوی پُرخوریهای بیمورد را بگیرد. بعد از حدود ۵ تا ۶ ساعت، این دارو از دستگاه گوارش انسان خارج میشود.
مکانیسمهای سیری
چه میشود که احساس سیری میکنیم؟ این سئوالی است که محققان گوناگون، برای لاغر کردن زوری مردم، کلی به آن فکر کردهاند. فیزیولوژی کلاسیک، پاسخهای مشخصی به این سؤال دارد: پُر شدن حجم معده، بالا رفتن قند در سیستم گردش خون عمومی و نیز در ناحیه کنترل احساس گرسنگی و سیری، یعنی هیپوتالاموس مغز.
با استفاده از هر کدام از این مکانیسمها، تلاش شده که به نوعی اشتهای افراد چاق کنترل شود، که البته نتایج در موارد گوناگون متفاوت بوده است.
در راستای این تلاشها، محققان به پاسخهای دیگری هم به این سئوال رسیدهاند؛ از جمله این که عوامل گوناگونی، مثل عوامل رفتاری و اجتماعی، میتواند روی احساس سیری و گرسنگی ما تأثیر داشته باشد. از همین جا، اگر یادتان باشد، چند ماه پیش محققان به این نتیجه رسیدند که پُرخوری هم مکانیسمی تقریباً مشابه اعتیاد دارد.
رویای لاغری
محققان دیگر، البته از نتایج اولیه این آزمایشها استقبال کردهاند، اما تاکید میکنند که هنوز برای خوشحال شدن جامعه جهانی چاقها، با خوردن یک دارو و بعد لاغری، خیلی زود است.
پروفسور هاتون، از دانشگاه شفیلد در این باره میگوید:«علی رغم نتایج امیدوارکننده این آزمایش به خصوص، باید گفت ایده دارویی که بتواند حجم معده را به طور کاذب پُر کند و مانع پُرخوری شود، ایده جدیدی نیست. به لحاظ تئوری، این روش حتی اگر هیچ عارضهای نداشته باشد، میتواند اشتها را در کوتاه مدت سرکوب کند، اما معلوم نیست در عمل هم بتواند مانع ورود آن همه کالری به بدن فرد شود.»
به عنوان مثال میتوان حدس زد که مغز، با استفاده از روشهای تطابقی، با این حجم جدید معده کنار بیاید و سطح سیری خود را در حد بالاتری تنظیم کند یا این که ممکن است کمبود اشتهای فرد در درازمدت بتواند وزن او را کم کند، اما خطرهای دیگری برای او داشته باشد؛ خطرهایی مثل کمبود مواد معدنی یا ویتامینهای مورد نیاز بدن.
دارو لاغر میکند؟
تا کنون انواع گوناگونی دارو به بازار آمده که ادعای کاهش وزن و لاغری دارند. اما هنوز داروی صددرصد مؤثری در این رابطه ابداع نشده است. ممکن است برخی از این داروها به طور موقت اثر کاهش وزن داشته باشند، اما متأسفانه عوارض آنها خطرناک است.
مثلاً برخی از این داروها، تنها مسهلها یا ادرارآورهای قویای هستند که با اتلاف حجم زیادی از آب بدن، باعث لاغری میشوند. واضح است که چنین لاغریای نه تنها کاذب و موقتی، بلکه خطرناک است.
برخی دیگر از این داروها کافئین دارند که میتواند باعث سرکوب مرکز مغزی کنترل اشتها شود. اما کافئین میتواند باعث تپش قلب، بالا رفتن ضربان قلب و همین طور تنگی نفس شود. برخی داروهای دیگر، هورمونی هستند و به خصوص برای خانمها، عوارضی مثل اختلالات قاعدگی، پُرمویی و عصبانیت به همراه دارد.
به گفته اکثر کارشناسان، چاقی را باید یک بیماری، آن هم از نوع بیماری رفتاری به شمار آورد که با روشهای صرفاً طبی یا جراحی، نمیتوان با آن مقابله کرد.
از این رو، لازم است برای درمان آن، هم از این گونه روشها و هم از روشهای رفتاری و همچنین حمایتهای اجتماعی و عاطفی، مثل خانواده درمانی، گروه درمانی و رفتار درمانی بهره برد تا بهترین نتیجه حاصل شود و نتیجه هم همانطور که بارها و بارها گفته شده، پیروی از یک رژیم سالم و نیز ورزش و فعالیت بدنی به اندازه کافی است و نه صرفاً لاغری.
دکتر فرنوش صفویفر
توصیه های تغذیهای در پارکینسون
بیماری پارکینسون یا فلج رعشهای اختلال مغزی است که موجب لرزش، سفتی و ضعف عضلات میشود. علائم زودرس بیماری پارکینسون شامل: سفتی عضلات، خستگی زودرس نسبت به حالت معمول، رعشه که به طور معمول با لرزش خفیف در یک دست، بازو و یا پا شروع میشود. این لرزش زمانی که بدن در حال استراحت است تشدید میشود، اما عموما وقتی که بدن در حال انجام فعالیت است، متوقف میگردد به عنوان مثال زمانی که دو انگشت شست و سبابه به هم مالیده میشود، لرزش وجود ندارد.
با پیشرفت بیماری علائمی مانند: ریزش آب دهان، کاهش اشتها ، سفتی عضلات در طرفین بدن، ضعف، لرزش ماهیچهها، سخت ایستادن، حرکت آهسته، بی قراری، قدمهای نامتعادل، لرزش مداوم دستها و سر و به سختی خم شدن بروز میکند. در مراحل بعدی بیماری، شخص توانایی کنترل حرکات خود را از دست میدهد، فعالیتها به سختی صورت میگیرد و به تدریج قوه ادراک نیز تحت تاثیر بیماری قرار میگیرد. حدود یک سوم از افراد مبتلا به پارکینسون از افسردگی رنج میبرند. معمولاً این بیماری حدود ده سال ادامه دارد و سرانجام به مرگ منجر میشود که علت بهطور عمده عفونت و یا پنومونی ناشی از آسپیراسیون است. شیوع این بیماری در مردان بیشتر از زنان است.
علل بیماری پارکینسون
علت بیماری پارکینسون ناشناخته است، هر چند در این مورد تئوریهای زیادی وجود دارد. در مغز بیماران مبتلا به پارکینسون، دوپامین وجود ندارد(دوپامین نوروترانسمیتری است که پیام را از یک سلول عصبی به سلول دیگر میبرد)، زیرا سلولهایی که این ناقل شیمیایی مهم را میسازند، از بین رفتهاند. یکی از تئوریها در مورد علت از بین رفتن این سلولها این است که سلولهای کبدی کارآیی خود را از دست داده و نمیتوانند سموم را دفع کنند و این سموم روی سلولهای مغز اثر میگذارند. نظریه دیگر این است که ژنتیک و سموم محیطی در بروز پارکینسون نقش دارند. رادیکالهای آزاد نیز از علل ایجاد بیماری هستند، چون سبب اکسیداسیون دوپامین میشوند.
چه مواد مغذی در این بیماری موثر هستند؟-
ویتامینها
ویتامینC : یک آنتی اکسیدان است که احتمالا پیشرفت بیماری را کند کرده و نیاز به دارو درمانی را به تعویق میاندازد. در یک مطالعه در سال ۱۹۷۹ با تجویز توام ۳۰۰۰ میلیگرم ویتامین C و ۳۲۰۰ واحد بینالمللی ویتامین E در روز، برای بیمارانی که در مراحل اولیه بیماری بودند، پیشرفت بیماری تا بیش از سه سال کندتر شد.
ویتامین E : این آنتیاکسیدان به عنوان از بین برنده رادیکال آزاد، سلولهای مغز را از آسیب حفظ میکند. مصرف مقادیر زیاد ویتامین C و E برای این بیماری پیشنهاد میشود. این مقادیر بهطور معمول از طریق مواد غذایی تامین نشده و باید مکمل یاری صورت گیرد.
ویتامینهای گروه B : نقش بسیار مهمی در عملکرد مغز و فعالیت آنزیمها دارند.
ویتامین B5 : در انتقال سریع پیام از یک سلول عصبی به سلول دیگر دخالت دارد.
ویتامین B3 : گردش خون را در مغز بهبود میبخشد، ولی در صورت ابتلا به اختلالات کبدی ، نقرس و یا فشار خون بالا نباید از این ویتامین استفاده کرد.
ویتامین B6 : تولید دوپامین در مغز بستگی به وجود این ویتامین دارد، اما در صورت مصرف لوودوپا نباید این مکمل را مصرف کرد.
- مواد معدنی
سلنیوم: یک آنتی اکسیدان قوی است.
کلسیم: همراه با منیزیم عمل میکند و برای انتقال تحریک عصبی مورد نیاز است.
- اسیدهای آمینه
L تیروزین: برای تنظیم و بهبود حالات و رفتار فرد مفید است.
L فنیل آلانین: علائم را کاهش داده و در بهبود افسردگی موثر میباشد. در افراد باردار و یا شیرده در موارد اضطراب بیمورد، دیابت، فشارخون بالا و یا فنیل کتونوری نباید مصرف شود.
L گلوتامیک اسید: برای انتقال تحریک عصبی مفید میباشد.
- Ginkgo Biloba : این عصاره از برگهای خشک درخت جینگو به دست میآید که بومی ایران نیز هست. اثرات بسیار مفیدی از این گیاه دیده شده، از جمله بهبود گردش خون و اکسیژن برای بهتر شدن عملکرد مغز، کاهش کرامپپا، لرزش، رعشه و افزایش احساس بهبودی.
توصیههای تغذیهای
تاکید بر مصرف منابع خام مواد غذایی در رژیم غذایی: مطمئن شوید که سه چهارم دریافت غذایی شما از مواد غذایی خام مانند دانهها و مغزها است.
تاکید بر مصرف مواد غذایی حاوی فنیل آلانین: از آنجا که اسید آمینه- L فنیل آلانین ممکن است به کاهش علائم بیماری پارکینسون کمک کند، مواد غذایی مانند بادام، مغزها، ماهی، گردو، کدوتنبل، کنجد، لوبیا، نخود و عدس را در رژیم غذایی خود بگنجانید.
پروتئین رژیم غذایی باید محدود شود: مقدار پروتئین رژیم غذایی باید به هفت گرم در روز کاهش یابد به جای مصرف گوشت و ماکیان، سایر منابع پروتئین مثل: جو، سویا، ماست، لوبیاها و عدس استفاده شود. در بیمارانی که لوودوپا مصرف میکنند، پروتئین باید بعدازظهر مصرف شود زیرا اسیدهای آمینه در این مواد غذایی ممکن است از رسیدن لوودوپا به مغز جلوگیری کنند.
در صورت مصرف لوودوپا باید دریافت ویتامین B6 کنترل شود: ویتامین B6 ممکن است با اثرات این دارو تداخل پیدا کند.
بنابراین در صورت استفاده از این دارو باید میزان دریافت مواد غذایی حاوی ویتامین B6 مانند: موز، ماهی، گوشت، جگر، جودوسر، بادامزمینی، سیبزمینی و غلات کامل کنترل شود.
تاکید بر مصرف کربوهیدرات: میزان دریافت کربوهیدرات به پروتیین ۷ گرم به یک گرم است. از مصرف باقلا خودداری شود. باقلا حاوی دوپامین است و خوردن بیش از یک دوم لیوان آن به همراه دوز روزانه لوودوپا میتواند سبب بروز علائم ناشی از مصرف زیاد دوپامین گردد. باقلا بهطور عمده در رژیم غذایی مدیترانهای مصرف میشود.
تغییر سبک زندگی
ورزش: فعالیت جسمانی و داشتن تمریناتِ متوسط روزانه میتواند به عملکرد طبیعی عضلات کمک کند. تمرینات انتخابی مثل قدم زدن ، آهسته دویدن، شنا و حرکات کششی سبب حرکت عضلات و پمپ قلب میشود.
سموم: آفت کشها، پاککنندهها و سایر ترکیبات شیمیایی که بهطور معمول در محیط زندگی استفاده میشوند، با بیماری پارکینسون ارتباط دارند. اگر چه ممکن است قرار گرفتن در معرض چنین موادی مکرر نباشد، ولی حتی مقادیر کم آنها هم میتواند مشکلاتی را در بچهها، کهنسالان و افراد بیمار ایجاد کنند.
آرزو حقیقیان
کارشناسارشد تغذیه
متفورمین؛ دارویی مطمئن برای کاهش وزن جوان
محققین اخیراً بیان کرده اند که متفورمین (METFORMIN) در کاهش وزن افراد جوان چاق و غیر دیابتی موثر است. متفورمین برای درمان بیماران دیابتی استفاده می شود.
مطالعات زیادی در گذشته نشان می داد که مصرف کوتاه مدت متفورمین باعث کاهش وزن افراد چاق می شود.
متفورمین نمی گذارد قند از کبد وارد جریان خون شود. هنگامی که قبل از صرف غذا، این دارو مصرف شود به مقدار قابل توجهی از افزایش قند خون جلوگیری می کند.
افزایش قند خون بعد از خوردن غذا باعث می شود که پانکراس (لوزالمعده) مقدار زیادی انسولین ترشح کند، زیرا هورمون انسولین، قند خون را کاهش می دهد. انسولین مترشحه با تاثیر بر روی مغز باعث ایجاد حس گرسنگی در شما می شود. در نتیجه بیشتر غذا می خورید و کبد چربی بیشتری می سازد و باعث تجمع مقدار زیادی چربی در ناحیه ی شکم می شود.
این بررسی نشان می دهد استفاده از داروی متفورمین به همراه مصرف کم غذاهای شیرین و چرب، وزن افراد جوان چاق را برای مدت ها کاهش می دهد.
همچنین این دارو مقدار قند و کلسترول خون را کاهش می دهد، مقاومت به انسولین را در بیماران دیابتی کم می کند و باعث کاهش جوش (آکنه) در جوانان چاق می شود.
*هشدار:
هیچ وقت به طور خودسرانه این دارو را مصرف نکنید.
باید متذکر شوم که استفاده از این دارو یا هر داروی دیگری برای لاغر شدن، باید تحت نظر پزشک و با تجویز ایشان باشد تا دچار عوارض جانبی یا مشکل ناشی از مصرف آن دارو نشوید.
نیره ولدخانی- کارشناس تغذیه
* مطالب مرتبط در این سایت :
کاهش وزن به وسیله قرص های لاغری
کاهش چربیهای اضافی شکم
راه های افزایش سوخت و ساز بدن برای لاغر شدن
مواد غذایی چربی سوز
با ورزش از چربی دور شکم بکاهید برای کاهش اشتها چه باید کرد؟
قرص های چربی سوز چگونه باعث کاهش وزن می شوند؟
می خواهم لاغر شوم
آیا رژیم لاغری تنها راه حل است؟
علل ناکامى در رژیم های لاغری
توصیه هاى غذایى براى کاهش وزن
پیاده روی بهترین، آسان ترین و ارزان ترین راه برای تناسب اندام
درمان کیست تخمدان در خانم ها با متفورمین
متفورمین؛ دارویی مطمئن برای کاهش وزن جوانان
تغذیه درمانی ناباروری
اخیراً تحقیقاتی در زمینه تأثیر مواد سمی محیطی بر باروری زوجین صورت گرفته است. ما هر روز بامقادیر زیادی از مواد شیمیایی در تماس هستیم. برای مثال غذاهایمان مملو از حشره کش ها یا مواد افزودنی، مواد شوینده، مواد آرایشی و داروهاست و حتی در هوایی که تنفس می کنیم، نیز انواعی از آنچه ذکر شد، موجود است. اخیراً در تحقیقی بیان شد که مواد شیمیایی خاصی در فرش و مبل های منزل زنانی که نابارورند یا سابقه سقط های متعددی دارند، موجود است. البته امکان ندارد ما بتوانیم مواد شیمیایی را بطور کامل از زندگی مان حذف کنیم، ولی حداقل می توانیم تماس خود را با مواد شیمیایی که مضر به نظرمی آیند، کاهش دهیم. بررسی ها حاکی از تأثیر شدید مواد سمی بر تخریب کروموزومها است. تخریب کروموزومی در جنین در حال تکثیر، موجب سقط جنین می شود و اگر جنین سقط نشود کودکی با نقص های کروموزومی مثل عارضه سندرم داون(۱) متولد خواهد شد.
تغذیه درمانی و تغییر شیوه زندگی بر زوج های ناباروری که پزشکان علت ناباروری آنها را غیر قابل توضیح و نامشخص بیان کرده اند، مؤثر است و به طور کلی 30 درصد زوج های نازا را در بر می گیرد.بر اساس آمارهای موجود، ۲۷ درصد خانم ها به علت عدم تخمک گذاری باردار نمی شوند که این دسته نیز به تغذیه درمانی پاسخ می دهند. ولی در خانمهایی که تنها راه باردار شدن آنها روش(۲)IVF( روش استخراج و تلقیح تخمک و اسپرم و کاشت تخم در رحم ) است، تغییر شیوه زندگی و تغذیه درمانی بر ایجاد جنین بی فایده است .اگر ناباروری در مرد باشد ، او نیز می تواند با تغذیه درمانی چند قدمی به جلو بردارد.
مطالعه موردی:
برای توضیح بیشتر نحوه ی تغذیه درمانی افراد نابارور ، مثالی را مطرح می کنیم .
خانم ۳۶ ساله ای به علت ناباروری به یک متخصص تغذیه مراجعه کرد. این خانم ، دختر ۵ ساله ای داشت و یکسال بود که تصمیم گرفته بود دوباره صاحب فرزند شود، ولی باردار نشده بود. این خانم از کودکی مبتلا به آسم بود، از این رو مدت بسیار طولانی داروهای استروئیدی مصرف کرده بود. پوست بدن او کاملاً خشک بود که نشان از کمبود اسیدهای چرب ضروری داشت و عوارضی چون گرفتگی بینی، نوسان قند خون و ناتوانی در او مشاهده می شد. متخصص تغذیه، مکمل غذایی خاصی برای افزایش رشد باکتری های روده ، که در اثر مصرف استروئید مختل شده بود، تجویز کرد. یک رژیم غذایی کامل وشامل همه مواد غذایی به او داده شد. شیر و پنیر که موجب گرفتگی حفره های بینی می شود حذف گردید. عنصر منیزیم ( که در آسمی ها معمولاً کم است) و در نهایت عناصر کُرُم و روی برای حفظ ثبات قند خون، برای این فرد تجویز شد.
در ویزیت دوم پس از ۵ هفته ، بیمار وضعیت بهتری داشت، شرایط پوستی او بهتر شده بود و قند خونش نوسان چندانی نداشت. پس از آزمایش تجزیه مو برای تعیین میزان املاح، مشخص شد که میزان جیوه در بدن او بالاست ( جیوه زیاد در بدن موجب ناباروری می شود ) ، از این رو موادغذایی حذف کننده جیوه به رژیم غذایی وی اضافه شد. در ملاقات سوم وضعیت او همچنان رو به بهبود بود و برای کاهش استرس های روحی ، راهکارهای تغذیه ای توسط متخصص به او ارائه گردید.
این خانم پس از ۳ ماه از شروع درمان باردار شد و همچنان رژیم غذایی خود را ادامه می داد.
در نهایت باید گفت با انداختن یک دانه بر زمینی خشک، نمی توان درختی تنومند به عمل آورد. این را بدانید که برای شروع یک برنامه ی تغذیه ای اصولی جهت افزایش باروری ، هیچگاه دیر نیست.
موفق و مؤید باشید
